Niezależny autorski portal internetowy poświęcony kulturze i sztuce miasta i regionu, na bieżąco monitorujący to, co w kulturalnej trawie piszczy.​

Niezależny autorski portal internetowy poświęcony kulturze i sztuce miasta i regionu, na bieżąco monitorujący to, co w kulturalnej trawie piszczy.

ŚWIĘTA

podzielmy
się
płatkiem
śniegu
obdarujmy
gałązką
jemioły
zaś
w
naszych
sercach
niech
zakwitnie
gwiazda
betlejemska

Ryszard S.

Aniołowie
Nocy
Wigilijnej

 

kloszard
szukający
w śmietniku
gwiazdki
                z
ludzkiego
nieba

 

blokers
z kumplem
bejsbolem
i
przyjaciółką
kosą
czekający
                na
Mędrców
Ze wschodu

 

rumuńska
żebraczka
                  z
dzieciątkiem
zbierająca
na wódkę
dla swojego
Józefa

 

wszyscy oni
wędrują do
naszego
Betlejem
tylko czy
znajdą
             tam
miejsce

choćby
w szopie

 

Ryszard S.

______________________________

 *   *   *

 

puste miejsce
przy stole
siano opłatek
nasze role
w jasełkach

 

takie same
co roku

 

przed wigilią
życzenia
zwykłe polskie
wzruszenia
i nadzieje

 

takie same
co roku

 

sztuczna
choinka anioły
kolędy z płyt
nawet rozmowy
z bliskimi

 

takie same
co roku
a my…

 

Ryszard S.

______________________________

*   *   *

 

każdy
ma swoje
Betlejem
i gwiazdę
która
           go
prowadzi

 

każdy
ma swój
Nazaret
pełen
beztroski
i
zachwycenia
światem

 

każdy
ma swoją
Jerozolimę
która czeka
na niego
w znaku
krzyża

 

Ryszard S.

______________________________

Previous
Next

______________________________

Perun:

Z premedytacją nie oglądam TV.

Telewizor u mnie siedzi w pudle już piąty rok. W ten wyjazdowy weekend miałem przykrą przyjemność zapoznać się z repertuarem różnych stacji korzystając z zastanego odbiornika TV. Po takiej przerwie dostrzega się znaczące różnice i niestety regres kultury.
To, co zobaczyłem i posłuchałem tak bardzo mnie przeraziło i tak bardzo mną wstrząsnęło, że obawiam się, że nie dam rady opisać tego odczucia. Przestraszyłem się zdając sobie sprawę z tego jaka masa rodaków jest karmiona szambem.
Do tej chwili mam wykrzywione usta z wielkim niesmakiem po obejrzeniu fragmentów programów informacyjnych, a także popularno-rozrywkowych. To jest kompletne dno szambowozu!!!
Dziennikarze – błaźni, aroganci, klakierzy i ignoranci, którzy kilkadziesiąt lat temu nie zdaliby matury.
Politycy “polemizujący” w TV – takie typy spotykaliśmy w XX wieku w zieleni miejskiej lub w PGR-ach.
Naukowcy – kilku karierowiczów żądnych kasy za udział w reklamach.
Ludzie kultury i sztuki – kompletny brak.
Gdzie się podziały programy, w których wykształceni, z nieprzeciętną inteligencją, kulturalni redaktorzy dawali wzór szlachetnej osobistej i społecznej postawy? Gdzie wywiało autorytety – ludzi nauki, kultury i sztuki?
W zamian mamy głupkowate seriale lub programy, w których zestaw nieokrzesanych prymitywnych i wulgarnych osób, siedząc na kanapie przed TV, żłopiąc piwo i pierdząc, mówi- “ocenia”, co jest fajne, a co niefajne, kształtuje opinię widzów. Ogląda ich podobno 70-90% społeczeństwa, które ma teraz potwierdzenie, że to jak żyją i jak się zachowują jest w porządku (jest OK i COOL!).
SKANDAL!!!  SKANDAL!!!   SKANDAL!!!
Misja kulturalna programów telewizyjnych rozmyła się gdzieś już dawno temu i nie wiadomo, czy powróci.
Jest zgoda społeczeństwa na to wszystko.
Najważniejsze w państwie osoby muszą znać ten stan rzeczy – aprobują to nie wyrażając jakiegokolwiek sprzeciwu.
Ludzie – zróbmy coś z tym, bo intelekt naszego narodu umiera na naszych oczach i na nasze życzenie!
Jesteśmy otumaniani repertuarem TV oraz coraz większą ilością dostępnego oficjalnie i legalnie alkoholu (dorosłe i mądre osoby korzystają z umiarem, ale ile takich jest? Albo ta młodzież popisująca się przed rówieśnikami?)
Jak kiedyś kolonizatorzy rozpijali rdzennych mieszkańców Ameryki, tak dziś poprzez alkohol i tragiczny poziom intelektualny programów morduje się bezkrwawo Polaków!
Alkohol sprzedawany na stacjach benzynowych!!!
To świadectwo NARODOWEGO KRETYNIZMU, UPODLENIA I PONIŻENIA, którego doczekaliśmy się w XXI wieku.
Do tego dochodzi skrajnie fatalna polityka wewnętrzna i zewnętrzna rządu, która doprowadziła do tego, że Polacy są skłóceni nawet ze swoimi najbliższymi, a żaden z sąsiadów już nas nie lubi.
Rzucą jeszcze więcej kiełbasy na grilla, puszek piwa i małpeczek w popularnych sklepach, pokażą w TV zawody pływackie w moczu i będzie można podzielić się Polską jak resztką kilkudniowej pleśniejącej pizzy!!!
Kulturalna Polsko gdzie jesteś?!
Mądry Polaku przed szkodą gdzie jesteś?!
P.S.
Pominąłem opis kilku programów.
To się w głowie nie mieści, to nie przechodzi przez usta, ani przez klawiaturę.
O mechanizmach manipulacji też nie wspominam. To zagrożenie jest/powinno być dla wszystkich oczywiste.
Niezmiennie polecam lekturę – Gustav le Bon, “Psychologia tłumu”

Piotr Barszczowski (fb)

BOŻENA KWIATKOWSKA przedstawia swoje obrazy i wiersze

O TYM I OWYM 229

Dekalog Polaka

“…Jam jest Polska, Ojczyzna twoja, ziemia Ojców, z ktorej wzrosłeś.

Wszystko, czymś jest,
po Bogu mnie zawdzięczasz.

 

1. Nie będziesz miał ukochania
 ziemskiego nade mnie.

2. Nie będziesz wzywał imienia Polski
 dla własnej chwały,
 kariery albo nagrody.

3. Pamiętaj, abyś Polsce oddał bez wahania
 majątek, szczęście osobiste i życie.

4. Czcij Polskę, Ojczyznę twoją,
 jak matkę rodzoną.

5. Z wrogami Polski walcz wytrwale
do ostatniego tchu, do ostatniej kropli
krwi w żyłach twoich.

6. Walcz z własnym wygodnictwem i tchórzostwem.
Pamiętaj, że tchórz nie może być Polakiem.

7. Bądź bez litości dla zdrajców
imienia polskiego.

8. Zawsze i wszędzie śmiało stwierdzaj,
że jesteś Polakiem.

9. Nie dopuść, by wątpiono w Polskę.

10. Nie pozwól, by ubliżano Polsce,
poniżając Jej wielkość i Jej zasługi,
Jej dorobek i Majestat.

 

Będziesz miłował Polskę
pierwszą po Bogu miłością.
Bedziesz Ją miłował więcej
niż siebie samego”.

Zofia Kossak-Szczucka

PITAVALE - 113

wg. Jerzego Reutera

Miłość w teatrze

To nie tylko sceniczne dramaty, pisane przez wielkich dramaturgów, to także zwykła proza życia, schowana gdzieś głęboko za tajemniczymi kulisami, w garderobach, pracowniach i emocjach, jakże ważnych dla każdego artysty. To raczej zrozumiałe, że życie na scenie musi przenosić się gdzieś głębiej i odciskać swoje piętno na dniu codziennym uczestników tego niecodziennego dell`arte. Pan elektryk z tarnowskiego teatru był młodym i bardzo przystojnym mężczyzną, a mało tego, był nad wyraz ambitny i rządny wejścia na scenę w jakiejś wyrazistej pozie, by zaimponować wszystkim. Jednak pozostałoby to w sferze nocnych marzeń, gdyby do naszego teatru nie została zatrudniona młoda, tuż po studiach, piękna aktorka. A byla tak powabna, że skupiała na sobie gorący wzrok wszystkich mężczyzn i zadrosne spojrzenia kobiet. Elektryk – tak go nazwiemy, by nie urągać jego pamięci – zakochał się od pierwszego wejrzenia, co było zawsze widoczne na oświetlanej przez niego scenie i rozpoczął powolne eksponowanie przed wybranką swoich wdzięków.

Pitaval 113

Wycinane, wydzierane zasypiające światło w pejzażu.

Ale po kolei. Najpierw, w piątek 15 lipca w Galerii Niebieskiej Miejskiej Biblioteki Publicznej w Tarnowie odbył się wernisaż wystawy „Dwudziestolecie XX-XXI”, prezentującą prace autorów tworzących w pierwszym dwudziestoleciu ubiegłego wieku, pochodzące z kolekcji znanej i cenionej polsko-francuskiej artystki Krystyny Baniowskiej-Stąsiek, a także jej własna twórczość powstała w XXI wieku, obejmująca głównie kolaże „Wycinane, wydzierane”. Powstałe podczas pandemii stanowiły ciekawy, oryginalny artystyczny komentarz do codziennych wydarzeń, będąc swoistym przekazem odczuć, emocji i przemyśleń artystki. Zaś jutro, we czwartek 25 sierpnia, w tej samej Galerii odbędzie się wernisaż prac męża pani Krystyny Stąsiek, tajemniczego francuskiego malarza Michaela Meyera “La Provence”.

 

Krystyna Baniowska-Stąsiek Meyer, to ceniona malarka, graficzka, fotograficzka i podróżniczka. Od wielu lat mieszka we Francji ale bywa regularnie w Tarnowie, prezentując swoje niezwykłe prace.To kolorowy ptak polskiej i francuskiej bohemy artystycznej, każde jej pojawienie na tarnowskim bruku staje się także wydarzeniem towarzyskim… Studiowała na Wydziale Sztuk Pięknych ASP w Toruniu, w latach 1976-1996 była dyrektorem BWA w Tarnowie, będąc prawdziwym mecenasem sztuki i opiekunem młodych twórców. To dzięki niej opublikowałem swoje pierwsze wiersze…

 

„ZASYPIAJĄCE ŚWIATŁO W PEJZAŻU – taki dałabym tytuł mówi zapowiadając czwartkową wystawę K. Stąsiek-Baniowska-Meyer, jednemu z obrazów Michela. On sam niechętnie podpisuje swoje prace, nie dlatego, że nie jest zdecydowany, ale chciałby jeszcze coś zmienić.

 

PROWANSJA była i jest regionem daleko inspirującym artystów. Prowokuje swoim pięknem, wibrującym kolorytem, ciepłem wypełnionym zapachem. Niepowtarzalność górskich form, urok rozległych plaż, błękit Morza Śródziemnego rodzą przyrodę wielobarwną, która potrafi godzić drapieżność ze słodyczą- to tworzy dobroczynną harmonię. Obrazy Michela są próba wyrwania z tej magicznej rzeczywistości fragmentów zawieszonych pomiędzy niebem a morzem, pomiędzy tym co widzi i czego się domyśla. Chce być blisko natury, a równocześnie odejść od niej w liryczne często abstrakcyjne pejzaże. Pejzaże pełne dynamicznych form, ciepła i surowości. Nie brak w nich drgającego powietrza, rozproszonego światła, linii łamiących piony i poziomy. Płaszczyzny rozbudowuje miękką, delikatną pajęczyną plam, są to koronkowe światłocienie. Zdecydowanie sięga po kolor, którym wypełnia monumentalne struktury, czuje się w nim nasycenie i muzyczną siłę. Kontrasty sprawiają, że pejzaże stają się niematerialne, metaforyczne, nie tracą swojej lirycznej poetyki zamkniętej w szepcie i ciszy.

 

Krystyna Baniowska-Stąsiek na swoją lipcową wystawę „Dwudziestolecie XX-XXI” przywiozła, po raz pierwszy prezentowane w Tarnowie prace autorów tworzących w pierwszym dwudziestoleciu ubiegłego wieku, takich jak:

Antoine Guillaume (Tony) Minartz – (1870-1944). Rysownik, malarz. Jego ulubione motywy to Paryż nocą, wieczorem, kawiarnie, sale koncertowe, teatry, parady, wystawy i tętniące życiem ulice. Podobne tematy podejmuje na południu gdzie maluje niezwykłe w nastroju pejzaże marynistyczne. Generalnie postrzegany jest jako niezastąpiony kronikarz i świadek swoich czasów.

 

Paul Hubert Colin – (1892-1985)/ Plakacista, malarz, rysownik, scenograf, dekorator, grafik, grawer, publicysta. Jeden z najbardziej innowacyjnych i wpływowych twórców francuskich swojej epoki. Jest autorem 1400 plakatów i ponad 700 scenografii i kostiumów teatralnych od Casino de Paris po Comedie Francaise. W 1929 roku założył Szkołę Rysunku i był jej wieloletnim dyrektorem.

 

Andre Meurice – malarz, rysownik, dekorator działający w latach 20. i 30. XX wieku. Specjalizował się głównie w scenach rodzajowych, działał praktycznie we wszystkich modnych podówczas miejscach Francji, takich jak Plac Pigalle, tory wyścigowe czy plaże Atlantyku, Lazurowe Wybrzeże, Nicea, Cannes, Monaco…

Jean Del-Devez – (1910-1982). Malarz, rysownik, studiował w prestiżowej Ecole de Beaux-Artis de Montparnnasse. Pezez 12 lat mieszkał na południu Francji w Grasse. Wielokrotnie nagradzany za swoją oryginalną twórczość. Był członkiem, bardzo wpływowej, nieformalnej grupy paryskich artystów i architektów krajobrazu dokumentujących otaczającą ich rzeczywistość.

 

Tę niezwykłą ekspozycję uzupełniały jeszcze zaskakujące w twórczości pani Krystyny – kolaże. Przygodę z nimi zaczęła dwa lata temu. Tematyka kolaży, których wycinananych i wydrapanych powstało bardzo dużo, została podzielona przez panią Krystynę na cykle. Inspiracją do ich powstania był każdy dzień oraz wydarzenia, jakie temu dniu towarzyszyły. Codzienność i uniwersalność bije z wycinanek pełnym blaskiem, oddając w ten sposób to, jaką osobą jest autorka, a pomysłów do realizacji jej nie brakuje.

 

Każdy dzień wypełnia się rozlicznymi wydarzeniami, informacjami, poezją, zagubionym psem i kotem, pandemią, katastrofą, wojną, koncertem, podróżą – nie ma początku ani końca. Co robić? Ciach, ciach nożyczkami, świat się rozsypał, rozbił jak lustro. Zbieram kawałki, nie porządkuję, lecz zmieniam ich miejsce. Zaczyna się kalejdoskop. W tej preparacji świat staje się na nowo ożywiony, pełen obfitości, niespodzianek i tajemnic.

 

Tekst i zdjęcia – Ryszard Zaprzałka

Zobacz również:

„Światło ikony”

Tym razem rozbłysło w surowych, klimatycznych wnętrzach galerii „Piwnica pod Trójką” Muzeum Okręgowego w Tarnowie (Rynek 3), gdzie aktualnie można oglądać wystawę „Światło ikony”, prezentowaną w ramach cyklu „Tarnowscy Artyści w Galerii Muzealnej”. Wernisaż odbył się w poniedziałkowy

Czytaj więcej....

Listy pisane do samego siebie.

Takiej poetyckiej metafory używa prof. Maciej Bieniasz mówiąc o swoim malarstwie. Tej wysokiej próby sztukę oglądać można aktualnie w Muzeum Diecezjalnym w Tarnowie do końca kwietnia przyszłego roku. Wernisaż wystawy “Maciej Bieniasz. Próba sąsiedzkiej autoprezentacji”

Czytaj więcej....
Previous
Next

 

  jak
  Babcia
  przy
  furtce
  stoi

 

  cierpiąc
  na
  zawroty
  historii

 

  Ryszard S.

MALOWANIE SŁOWEM

Ryszard Smagacz

Tryptyk Katyński część I

 

Część I

 

            1940 – 2010 Katyń

to

dla Polaków

ziemia

święta i przeklęta

wojenna

dwie daty

dwie listy

ale

od

teraz

pamięć jedna

 

wtedy

bezimienny guzik

z orzełkiem

teraz

obrączka

z imieniem

prezydenta

 

wtedy

strzały w tył głowy

i milczący las

wokół

teraz

salwy honorowe

Zygmunt i Wawel

i pokój

także my

jakby

nie ci

sami

oby

 

CZYTAJ DALEJ

 

Zapowiedź:

maj – czerwiec 2003 Peregrynacja z kopią Veraikonu: Nowy Sącz, Stary Sącz, Just, Rożnów, Tropie, Jamna, Lipnica Murowana,  Nowy Wiśnicz, Szczepanów, Zabawa, Zawada, Tarnów 
grudzień 2010 – Hotel Tarnovia

maj 2011 – Warszawa – Muzeum Niepodleglości

kwiecień 2012 – Warszawa – Więzienie na Rakowieckiej
lipiec 2013 – Synagoga – Dąbrowa Tarnowska
październik 2014 – Warszawa Żoliborz – Dom Pielgrzyma “Amicus”
listopad 2014/2015 – Tuchów, Ołpiny /Wymarsz/
sierpień 2015 – Ołpiny
luty 2016 – Warszawa – Galeria Porczyńskich
marzec 2016 – Tuchów klasztor
październik 2016 – Tarnów Ratusz
październik 2017 – Tuchów – Kraków – Warszawa

listopad 2018 – Opole

Spektakl teatralny w wykonaniu adeptów TNT

Arkadia – Sybir – Powrót do nieswojego domu

kwiecień 2019

Listopad 2019

Ośrodek Praktyk Artystycznych – Dom Ludowy Maszkienice

Lipiec 2020

Ośrodek Praktyk Artystycznych – Dom Ludowy Maszkienice

Pierwsza premiera online – grudzień 2020

dworek M. Konopnickiej w Żarnowcu

8 wrzesień 2022 – Muzeum Marii Konopnickiej w Żarnowcu
14 wrzesień 2022 – Gliwice

10 wrzesień 2022 – Suchowola koło Białegostoku
16 wrzesień 2022 – Strachocina koło Sanoka

PREMIERA

28 września 2022, Łomża

_______________________

SPOTKANIA

_______________________

więcej na www.nieteraz.pl 
www.tarnowskikurierkulturalny.pl