Witryna korzysta z plików cookies,które są niezbędne do prawidłowego jej funkcjonowania .W ustawieniach przeglądarki możesz zmienić warunki ich przechowywania lub dostępu

Koronawirus i nasz egzamin

Terminów poprawkowych nie ma!

Opublikowane w ostatnich dniach marca rządowe komunikaty czasów pandemicznych ubrano w formułę „10 rad” - pisze na portalu Pch24.pl Tomasz A. Żak, twórca Teatru Nie Teraz, znany reżyser i publicysta . Ot, takie proste i zawsze dobrze przyjmowane odwołanie do europejskiego kodu kulturowego, jakim jest Dekalog. W tych komunikatach rząd, słusznie zakładając, że kondycja psychiczna Polaków nie jest najlepsza, stara się nam poprawić samopoczucie i podpowiada, co zrobić „żeby było dobrze”. Zwróciłem uwagę na dwa takie antidota – jedno ogólniejsze, dotyczące ochrony zdrowia psychicznego, a drugie mówiące, jak zadbać o samopoczucie dzieci. Obie instrukcje, jakby nie było, skierowane są do populacji deklarującej się w ponad 90 proc. jako wierząca, ale nie ma w tych dekalogach nic o Panu Bogu.

Czytaj więcej...

Tarnów w czasach pandemii

Epidemia koronawirusa spowodowała zawieszenie działalności wszystkich instytucji kulturalnych. Nie oznacza to jednak, że tarnowianie są całkowicie odcięci od dóbr kultury. Zamiast cotygodniowych zapowiedzi wydarzeń kulturalnych zachęcamy dzisiaj do odwiedzenia witryny społeczno-kulturalnej „Kultura w domu” i skorzystania z propozycji – tekstów, filmów, jak również z wirtualnych spacerów – przygotowanych przez Miejską Bibliotekę Publiczną, Tarnowskie Centrum Kultury, Teatr im. Ludwika Solskiego czy Biuro Wystaw Artystycznych.

Czytaj więcej...

„Boznańska. Non finito”

Kim naprawdę była Olga Boznańska?

Olga Helena Karolina Boznańska herbu Nowina (ur. 15 kwietnia 1865 w Krakowie, zm. 26 października 1940 w Paryżu) – to wybitna polska malarka, portrecistka, przedstawicielka modernizmu; od 1898 zamieszkała w Paryżu, członkini szkoły monachijskiej, Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” (1898) i Société nationale des beaux-arts (1901).  Malowała głównie w pracowni. Częstym motywem jej obrazów są wnętrza pracowni lub widoki z okna. Była też autorką świetnych martwych natur i pejzaży. Dziś kojarzymy ją głównie z portretem – wnikliwą, psychologiczną obserwacją modela, penetrującą najgłębsze zakamarki jego duszy.  I to portrety przyniosły jej największą sławę. Na jej portretach pojawiały się wielkie nazwiska jej czasów, m.in. Henryk Sienkiewicz, Artur Rubinstein, Émile Verhaeren czy Louis Vauxcelles. Odnosząca sukcesy w życiu zawodowym artystka, nie znalazła ich w życiu prywatnym. Tę fenomenalną, acz teraz nieco zapomnianą malarkę przypomniała nam ostatnio Angelika Kuźniak w książce "Boznańska. Non finito". Zapraszamy do przeczytania niezwykłej  recenzji - niezwykłej, ponieważ napisanej przez dwoje autorów. Są nimi  Agnieszka Winiarska związana z Teatrem Nie Teraz i Marcina Mieteń z Warszawy.

Czytaj więcej...

Tate Barozs (część 2) „A imię jego 447”

Powrót do Kabotynowa (odc. 2)

Tate Barozs, były dyrektor Mauzoleum Odkrywkowego w Kabotynowie siedział właśnie w fotelu w siedzibie Sanhedrynu przy ul. Przewałowej, by przed jednym ze Starszych i Mądrzejszych zdać raport ze swojego antysemickiego patrolu. Nie wiedzieć czemu Tate stracił całą dotychczasową pewność siebie i jeden z jego słynnych kapeluszy przesuwał się nerwowo między palcami. Od autora: Niniejsza satyra (?) powstała pierwotnie jako koncept serialu filmowego w odcinkach, który (póki co) nie doczekał się realizacji. Do pewnego stopnia jest kontynuacją tworzonego przez kilka osób cyklu „Tajemnice Kabotynowa”, przed laty zamieszczanego w formie pisanej i audio na portalu inTARnet. Opisywaliśmy w nim losy najważniejszych osobistości mitycznego Kabotynowa – miasteczka położonego nigdzie, czyli wszędzie! Teraz sprawdzamy, czy pióro nie zardzewiało. Państwa sugestie mile widziane! Aha, wszelka zbieżność istniejących postaci i wydarzeń z wydarzeniami i postaciami przedstawionymi w niniejszej serii jest wypadkowa i niezmierzona.

Czytaj więcej...