Niezależny autorski portal internetowy poświęcony kulturze i sztuce miasta i regionu, na bieżąco monitorujący to, co w kulturalnej trawie piszczy.​

Niezależny autorski portal internetowy poświęcony kulturze i sztuce miasta i regionu, na bieżąco monitorujący to, co w kulturalnej trawie piszczy.

ŚWIĘTA

podzielmy
się
płatkiem
śniegu
obdarujmy
gałązką
jemioły
zaś
w
naszych
sercach
niech
zakwitnie
gwiazda
betlejemska

Ryszard S.

Aniołowie
Nocy
Wigilijnej

 

kloszard
szukający
w śmietniku
gwiazdki
                z
ludzkiego
nieba

 

blokers
z kumplem
bejsbolem
i
przyjaciółką
kosą
czekający
                na
Mędrców
Ze wschodu

 

rumuńska
żebraczka
                  z
dzieciątkiem
zbierająca
na wódkę
dla swojego
Józefa

 

wszyscy oni
wędrują do
naszego
Betlejem
tylko czy
znajdą
             tam
miejsce

choćby
w szopie

 

Ryszard S.

______________________________

 *   *   *

 

puste miejsce
przy stole
siano opłatek
nasze role
w jasełkach

 

takie same
co roku

 

przed wigilią
życzenia
zwykłe polskie
wzruszenia
i nadzieje

 

takie same
co roku

 

sztuczna
choinka anioły
kolędy z płyt
nawet rozmowy
z bliskimi

 

takie same
co roku
a my…

 

Ryszard S.

______________________________

*   *   *

 

każdy
ma swoje
Betlejem
i gwiazdę
która
           go
prowadzi

 

każdy
ma swój
Nazaret
pełen
beztroski
i
zachwycenia
światem

 

każdy
ma swoją
Jerozolimę
która czeka
na niego
w znaku
krzyża

 

Ryszard S.

______________________________

Previous
Next

______________________________

Perun:

Z premedytacją nie oglądam TV.

Telewizor u mnie siedzi w pudle już piąty rok. W ten wyjazdowy weekend miałem przykrą przyjemność zapoznać się z repertuarem różnych stacji korzystając z zastanego odbiornika TV. Po takiej przerwie dostrzega się znaczące różnice i niestety regres kultury.
To, co zobaczyłem i posłuchałem tak bardzo mnie przeraziło i tak bardzo mną wstrząsnęło, że obawiam się, że nie dam rady opisać tego odczucia. Przestraszyłem się zdając sobie sprawę z tego jaka masa rodaków jest karmiona szambem.
Do tej chwili mam wykrzywione usta z wielkim niesmakiem po obejrzeniu fragmentów programów informacyjnych, a także popularno-rozrywkowych. To jest kompletne dno szambowozu!!!
Dziennikarze – błaźni, aroganci, klakierzy i ignoranci, którzy kilkadziesiąt lat temu nie zdaliby matury.
Politycy “polemizujący” w TV – takie typy spotykaliśmy w XX wieku w zieleni miejskiej lub w PGR-ach.
Naukowcy – kilku karierowiczów żądnych kasy za udział w reklamach.
Ludzie kultury i sztuki – kompletny brak.
Gdzie się podziały programy, w których wykształceni, z nieprzeciętną inteligencją, kulturalni redaktorzy dawali wzór szlachetnej osobistej i społecznej postawy? Gdzie wywiało autorytety – ludzi nauki, kultury i sztuki?
W zamian mamy głupkowate seriale lub programy, w których zestaw nieokrzesanych prymitywnych i wulgarnych osób, siedząc na kanapie przed TV, żłopiąc piwo i pierdząc, mówi- “ocenia”, co jest fajne, a co niefajne, kształtuje opinię widzów. Ogląda ich podobno 70-90% społeczeństwa, które ma teraz potwierdzenie, że to jak żyją i jak się zachowują jest w porządku (jest OK i COOL!).
SKANDAL!!!  SKANDAL!!!   SKANDAL!!!
Misja kulturalna programów telewizyjnych rozmyła się gdzieś już dawno temu i nie wiadomo, czy powróci.
Jest zgoda społeczeństwa na to wszystko.
Najważniejsze w państwie osoby muszą znać ten stan rzeczy – aprobują to nie wyrażając jakiegokolwiek sprzeciwu.
Ludzie – zróbmy coś z tym, bo intelekt naszego narodu umiera na naszych oczach i na nasze życzenie!
Jesteśmy otumaniani repertuarem TV oraz coraz większą ilością dostępnego oficjalnie i legalnie alkoholu (dorosłe i mądre osoby korzystają z umiarem, ale ile takich jest? Albo ta młodzież popisująca się przed rówieśnikami?)
Jak kiedyś kolonizatorzy rozpijali rdzennych mieszkańców Ameryki, tak dziś poprzez alkohol i tragiczny poziom intelektualny programów morduje się bezkrwawo Polaków!
Alkohol sprzedawany na stacjach benzynowych!!!
To świadectwo NARODOWEGO KRETYNIZMU, UPODLENIA I PONIŻENIA, którego doczekaliśmy się w XXI wieku.
Do tego dochodzi skrajnie fatalna polityka wewnętrzna i zewnętrzna rządu, która doprowadziła do tego, że Polacy są skłóceni nawet ze swoimi najbliższymi, a żaden z sąsiadów już nas nie lubi.
Rzucą jeszcze więcej kiełbasy na grilla, puszek piwa i małpeczek w popularnych sklepach, pokażą w TV zawody pływackie w moczu i będzie można podzielić się Polską jak resztką kilkudniowej pleśniejącej pizzy!!!
Kulturalna Polsko gdzie jesteś?!
Mądry Polaku przed szkodą gdzie jesteś?!
P.S.
Pominąłem opis kilku programów.
To się w głowie nie mieści, to nie przechodzi przez usta, ani przez klawiaturę.
O mechanizmach manipulacji też nie wspominam. To zagrożenie jest/powinno być dla wszystkich oczywiste.
Niezmiennie polecam lekturę – Gustav le Bon, “Psychologia tłumu”

Piotr Barszczowski (fb)

BOŻENA KWIATKOWSKA przedstawia swoje obrazy i wiersze

O TYM I OWYM 229

Dekalog Polaka

“…Jam jest Polska, Ojczyzna twoja, ziemia Ojców, z ktorej wzrosłeś.

Wszystko, czymś jest,
po Bogu mnie zawdzięczasz.

 

1. Nie będziesz miał ukochania
 ziemskiego nade mnie.

2. Nie będziesz wzywał imienia Polski
 dla własnej chwały,
 kariery albo nagrody.

3. Pamiętaj, abyś Polsce oddał bez wahania
 majątek, szczęście osobiste i życie.

4. Czcij Polskę, Ojczyznę twoją,
 jak matkę rodzoną.

5. Z wrogami Polski walcz wytrwale
do ostatniego tchu, do ostatniej kropli
krwi w żyłach twoich.

6. Walcz z własnym wygodnictwem i tchórzostwem.
Pamiętaj, że tchórz nie może być Polakiem.

7. Bądź bez litości dla zdrajców
imienia polskiego.

8. Zawsze i wszędzie śmiało stwierdzaj,
że jesteś Polakiem.

9. Nie dopuść, by wątpiono w Polskę.

10. Nie pozwól, by ubliżano Polsce,
poniżając Jej wielkość i Jej zasługi,
Jej dorobek i Majestat.

 

Będziesz miłował Polskę
pierwszą po Bogu miłością.
Bedziesz Ją miłował więcej
niż siebie samego”.

Zofia Kossak-Szczucka

PITAVALE - 113

wg. Jerzego Reutera

Miłość w teatrze

To nie tylko sceniczne dramaty, pisane przez wielkich dramaturgów, to także zwykła proza życia, schowana gdzieś głęboko za tajemniczymi kulisami, w garderobach, pracowniach i emocjach, jakże ważnych dla każdego artysty. To raczej zrozumiałe, że życie na scenie musi przenosić się gdzieś głębiej i odciskać swoje piętno na dniu codziennym uczestników tego niecodziennego dell`arte. Pan elektryk z tarnowskiego teatru był młodym i bardzo przystojnym mężczyzną, a mało tego, był nad wyraz ambitny i rządny wejścia na scenę w jakiejś wyrazistej pozie, by zaimponować wszystkim. Jednak pozostałoby to w sferze nocnych marzeń, gdyby do naszego teatru nie została zatrudniona młoda, tuż po studiach, piękna aktorka. A byla tak powabna, że skupiała na sobie gorący wzrok wszystkich mężczyzn i zadrosne spojrzenia kobiet. Elektryk – tak go nazwiemy, by nie urągać jego pamięci – zakochał się od pierwszego wejrzenia, co było zawsze widoczne na oświetlanej przez niego scenie i rozpoczął powolne eksponowanie przed wybranką swoich wdzięków.

Pitaval 113

PO SĄSIEDZKU: 20 EDYCJA SANCTUM PROFANUM ZA NAMI

czyli

pofestiwalowe refleksje.

 

Tegoroczna edycja festiwalu Sacrum Profanum rozpoczęła się 2 września występami flecistki Ewy Liebchen

 

oraz jazzowego oktetu Marka Pospieszalskiego.

 

Po dziesięciu dniach różnorodnych muzycznych wrażeń – podsumowuje nasza stała recenzentka Katarzyna Cetera, 11 września pożegnaliśmy się z festiwalem, słuchając najpierw niesamowitej techno-opery, a następnie organowych medytacji Ellen Arkbro i Anthony’ego Paterasa.

 

Zaczęliśmy podczas upalnego lata, a skończyliśmy burzliwą jesienią. Różnorodny jak pogoda o tej porze roku był repertuar, w którym absolutnie każdy mógł znaleźć coś dla siebie – powiedziała menadżerka festiwalu Wioletta Brzęcka. Dużo w tym prawdy – podczas imprezy przydarzył nam się bowiem niespodziewany koniec lata…

 

Choć Sacrum Profanum już za nami, to emocje jeszcze nie opadły” – mówiła dyrektorka KBF Magdalena Doksa-Tverberg. – Tegoroczny program otworzył przed nami szeroki horyzont nurtów i gatunków muzyki nowej. Jesteśmy wdzięczni artystom, że zabrali nas w tak ekscytującą podróż. Spotkania z eksperymentalną twórczością nie byłyby jednak możliwe bez wsparcia miasta Krakowa, naszych partnerów i zaangażowanej, ciekawej, skupionej publiczności. I za to w imieniu całego zespołu dziękuję” – dodała.

 

Podróż to była nie tylko po twórczości młodych -i nieco dojrzalszych – artystów, głównie eksperymentatorów, ale również po niecodziennych dla muzyki przestrzeniach, jak Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha, Pałac Potockich czy… Hangar Czyżyny, klub 6 Brygady Powietrznodesantowej albo Klub Spotkań Poczta Główna. Wybór miejsc do prezentowania eksperymentów muzycznych i dźwiękowych był dla mnie niezwykle ekscytujący, podobnie jak muzyka i sami twórcy.

 

Idea wejścia do mniej oczywistych przestrzeni naszego miasta – jak Hangar Czyżyny czy Klub 6. Brygady Powietrznodesantowej – okazała się sukcesem – powiedziała Wioletta Brzęcka i dodała – Niezmiernie cieszył nas widok wypełniających się po brzegi sal koncertowych, w których zobaczyć można było przedstawicieli każdej grupy wiekowej”.

 

Z 20. edycji Sacrum Profanum na trwałe zapisze się w mojej pamięci kilka momentów, takich, w których wszystko się zgadza: muzyka, artyści, publiczność, czas i miejsce – stwierdził dyrektor artystyczny festiwalu Krzysztof Pietraszewski, poproszony o osobiste podsumowanie. – Zapamiętam przenikanie się muzyki polskich kompozytorek z post-jazzem i ogromną wyobraźnią Pospieszalskiego, ale też skupienie i fizyczne wręcz doświadczanie muzyki na 100 talerzy perkusyjnych. Nie zapomnę, z jakim ogniem i wściekłością zabrzmiał EVIL NIGGER Juliusa Eastmana na 12 gitar elektrycznych, jak dużo Hubert Zemler wycisnął z akustycznego werbla i jak Aleksander Wnuk całym sobą miażdżył bębny. Na długo zostaną ze mną też bardziej powściągliwe, refleksyjne występy Martyny Basty, Stefana Węgłowskiego czy Ellen Arkbro.

 

Na finał zostaliśmy uraczeni wyjątkowym widowiskiem z pogranicza teatru, muzyki techno i opery – NeoArctic okazało się nie tylko było wielkim finałem jubileuszowej edycji Sacrum Profanum, ale także ciekawą opowieścią o współczesnym świecie, o zagrożeniach i lęku przed nieuchronnie zbliżająca się katastrofą.

 

Spektakl powstał we współpracy artystów i naukowców na bazie długookresowych badań. Natura we właściwym znaczeniu według niektórych badaczy już się skończyła, stała się przystawką do działalności człowieka, a to z kolei niesie ze sobą dramatyczne, niekontrolowane konsekwencje. Nasz styl życia, nasza chciwość i kapitalizm prowadzą nas do zagłady.

Spektakl NeoArctic przygląda się współczesnej cywilizacji przemysłowej poprzez krajobraz dźwięków i obrazów w 12 performatywnych utworach. Zgliszcza i ginące gatunki naturalne, nowe technologiczne formy życia i postindustrialne krajobrazy charakteryzują nową erę.

 

Na wielkiej scenie stanęło 12 niesamowitych śpiewaków w specjalnych strojach. Słowa pieśni były śpiewane, szeptane, wykrzykiwane i rytmicznie wypowiadane, repetytywnie wykuwając kolejne krajobrazy dźwiękowe. Napisał je Sjón, islandzki poeta, prozaik, który współpracował między innymi z Björk i jest autorem kilku uznanych librett operowych. Głosom towarzyszyła eksperymentalna muzyka elektroniczna uznanego producenta post-techno Andy’ego Stotta oraz łotewskiego kompozytora Kristsa Auznieksa, który napisał piękne, lecz ulotne melodie. Scenę pokryto białą tkaniną, niczym płótnem dla światła, kolorów i filmowych projekcji. Krajobraz, który oglądaliśmy w ICE ulegał ciągłym zmianom, bo pierwszy statek wycieczkowy wyruszył już w swoją podróż… Czy dopłynie? I dokąd?

 

Może tak, okazuje się bowiem, że to jeszcze nie koniec emocjonujących spotkań z muzyką eksperymentalną w Krakowie. Aż do grudnia potrwa cykl koncertów i dyskusji pod nazwą Interakcje, realizowany przez KBF wspólnie ze Spółdzielnią Muzyczną. W odpowiedzi na duże zainteresowanie publiczności organizatorzy postanowili przedłużyć święto muzyki współczesnej w Krakowie, planując cykl Sacrum Profanum: Interakcje.

 

Kolejny koncert – pod nazwą POZA CZASEM – czeka nas 20 października. Szczegóły programu zostaną ogłoszone wkrótce.

Na YouTube można obejrzeć krótkometrażowy dokument Lato 2022, nawiązujący do idei troski o przyszłość, która towarzyszyła tegorocznej edycji. Premiera filmu z udziałem bohaterów i reżyserki miała miejsce przed koncertem GUITAR OLYMPIAD w Narodowym Starym Teatrze.

 

Organizatorzy zapraszają też… do Warszawy na na przedłużenie muzycznych eksperymentów i spędzenie drugiej połowy września na 65. odsłonie festiwalu „Warszawska Jesień.”

Łączymy się z Festiwalem Sacrum Profanum. Obu naszym festiwalom chodzi o to samo: artystyczną i kulturową przytomność wobec zmieniającego się świata. Zmieniającego się na lepsze – dzięki ludzkiej kreatywności. Ale także ku gorszemu – kiedy brakuje rozeznania, poczucia współodpowiedzialności i gotowości do przeciwdziałania. Sacrum Profanum ma 20 lat. Tegoroczna odsłona krakowskiego festiwalu porusza temat gatunków zagrożonych wyginięciem w różnorakim rozumieniu tego procesu. Powiększamy więc wspólną przestrzeń oddziaływania zarówno tematycznie, jak i w kalendarzu, zapraszając na wydarzenia obu festiwali w złożeniu trwające od 2 do 24 września – z kilkudniową przerwą dla zebrania myśli i odnowy sił.” – przyznaje Jerzy Kornowicz, dyrektor festiwalu WARSZAWSKA JESIEŃ.

Zachęcając do zaangażowania, nawołując do dialogu, szukając p o ł ą c z e ń i wreszcie biorąc odpowiedzialność za kulturę, dajemy razem przykład – pracując nad ochroną muzycznych gatunków zagrożonych wyginięciem. – dodaje Krzysztof Pietraszewski, dyrektor artystyczny Sacrum Profanum. Do zobaczenia zatem – już wkrótce – w Krakowie i w Warszawie!

 

Organizatorami Sacrum Profanum są Miasto Kraków i KBF. Partner Strategiczny: Kraków Airport. Partnerzy: PGE EC, Galeria Kazimierz, Program 2 Polskiego Radia, Mydlarnia Cztery Szpaki. Patroni medialni: Radio Kraków, Radio Kraków Kultura, Glissando, Gazeta Wyborcza, TVP Kultura. Wydarzenie dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Instytutu Muzyki i Tańca.

 

Na podstawie materiałów organizatorów

Katarzyna Cetera

Zobacz również:

BOŻENA KWIATKOWSKA część IV

czyli często miałam”pod górkę”…   To kobieta, która urodziła się z batutą w dłoni… To jedna z najbardziej wyrazistych osobowości tarnowskiej kultury, o iście renesansowych horyzontach, kobieta instytucja, a przy tym osoba bardzo ciepła i

Czytaj więcej....

Maraton Festiwalowy

  czyli równolegle filmowy Vitae Valor, Jazz Contest i patriotyczny Viva Polonia.   Od 6 do 11 listopada w mateczniku tarnowskich melomanów, dworku Ignacego Jana Paderewskiego w Kąśnej Dolnej, wielkiego pianisty i kompozytora, polityka i

Czytaj więcej....
Previous
Next

 

  jak
  Babcia
  przy
  furtce
  stoi

 

  cierpiąc
  na
  zawroty
  historii

 

  Ryszard S.

MALOWANIE SŁOWEM

Ryszard Smagacz

Tryptyk Katyński część I

 

Część I

 

            1940 – 2010 Katyń

to

dla Polaków

ziemia

święta i przeklęta

wojenna

dwie daty

dwie listy

ale

od

teraz

pamięć jedna

 

wtedy

bezimienny guzik

z orzełkiem

teraz

obrączka

z imieniem

prezydenta

 

wtedy

strzały w tył głowy

i milczący las

wokół

teraz

salwy honorowe

Zygmunt i Wawel

i pokój

także my

jakby

nie ci

sami

oby

 

CZYTAJ DALEJ

 

Zapowiedź:

maj – czerwiec 2003 Peregrynacja z kopią Veraikonu: Nowy Sącz, Stary Sącz, Just, Rożnów, Tropie, Jamna, Lipnica Murowana,  Nowy Wiśnicz, Szczepanów, Zabawa, Zawada, Tarnów 
grudzień 2010 – Hotel Tarnovia

maj 2011 – Warszawa – Muzeum Niepodleglości

kwiecień 2012 – Warszawa – Więzienie na Rakowieckiej
lipiec 2013 – Synagoga – Dąbrowa Tarnowska
październik 2014 – Warszawa Żoliborz – Dom Pielgrzyma “Amicus”
listopad 2014/2015 – Tuchów, Ołpiny /Wymarsz/
sierpień 2015 – Ołpiny
luty 2016 – Warszawa – Galeria Porczyńskich
marzec 2016 – Tuchów klasztor
październik 2016 – Tarnów Ratusz
październik 2017 – Tuchów – Kraków – Warszawa

listopad 2018 – Opole

Spektakl teatralny w wykonaniu adeptów TNT

Arkadia – Sybir – Powrót do nieswojego domu

kwiecień 2019

Listopad 2019

Ośrodek Praktyk Artystycznych – Dom Ludowy Maszkienice

Lipiec 2020

Ośrodek Praktyk Artystycznych – Dom Ludowy Maszkienice

Pierwsza premiera online – grudzień 2020

dworek M. Konopnickiej w Żarnowcu

8 wrzesień 2022 – Muzeum Marii Konopnickiej w Żarnowcu
14 wrzesień 2022 – Gliwice

10 wrzesień 2022 – Suchowola koło Białegostoku
16 wrzesień 2022 – Strachocina koło Sanoka

PREMIERA

28 września 2022, Łomża

_______________________

SPOTKANIA

_______________________

więcej na www.nieteraz.pl 
www.tarnowskikurierkulturalny.pl