Witryna korzysta z plików cookies,które są niezbędne do prawidłowego jej funkcjonowania .W ustawieniach przeglądarki możesz zmienić warunki ich przechowywania lub dostępu

"I nic nad Boga!"

Takiej homilii dawno w polskim kościele nie słyszano...

Wygłosił ją metropolita krakowski abp. Marek Jędraszewski podczas uroczystej Mszy świętej odprawionej w katedrze wawelskiej w niedzielę 22 października 2017 roku, z okazji nałożenia Mu paliusza metropolitalnego przez Nuncjusza Apostolskiego w Polsce Salvatore Pennacchio.

„Ludzie bezdomni w swych mieszkaniach zamieszkują na nowo Ziemię przez Krzyż”. Brzmi to jak paradoks: w swoim własnym mieszkaniu można być człowiekiem bezdomnym. Można mieszkać i nie mieć domu. Natomiast wszystko się zmienia w chwili, kiedy miasta i znajdujące się w nich domy swój sens zaczynają czerpać – „jak wodę” – z Chrystusowego Krzyża. On staje się dla nich „studnią Jakuba”, a zamieszkujący je człowiek – „rozkwita”. „Przypadkowe jest każde miasto, lecz stąd ono czerpie swój sens – czerpie jak wodę. Krzyż stał się nam studnią Jakuba”.

Czytaj więcej...

Zadanie do odrobienia - Szósta pocztówka z Fatimy

Słońce zadrżało i zaczęło gwałtownie obracać się

w sposób nigdy dotąd niewidziany,

ignorując wszelkie prawa kosmiczne.

Antyklerykalny dziennik „O século”

Lizbona, 15 października 1917.

Co ty, w cuda wierzysz? W pozbawianym Boga świecie to dość powszechna reakcja na ewentualność zdarzenia, którego zaistnienie jest wątpliwe lub za takowe uznaje je osoba słowa te wypowiadająca. Używanie słowa „cud” w takim kontekście jest jednym z setek podobnych zabiegów semantycznych, które skutecznie wypłukują z ludzi mistykę. A przecież wszystko to, co zdarzyło się sto lat temu trójce dzieci w Fatimie, jest wytłumaczalne tylko w kategoriach mistycznych, tylko poprzez cud. Świat, którego nie da się objąć rozumem, jest nam nie mniej potrzebny, jak ten, który oglądamy „mędrca okiem”.

Czytaj więcej...

Koniec świata

czyli Teatr Nie Teraz pracuje nad nowym spektaklem.

Rok 2017 sygnuje się magią jubileuszowych okrągłych dat, odsyłających nas do wydarzeń decydujących o losach świata. Z jednej strony schizma Marcina Lutra, powstanie masonerii, apogeum I wojny światowej i rewolucja bolszewicka, a z drugiej objawienia fatimskie i utworzenia Rycerstwa Niepokalanej przez św. Maksymiliana Kolbe. Tak naprzeciw piekła staje Niebo i Ta, której szatan boi się najbardziej – Niepokalana. I tak koniec staje się początkiem. Każde z naszych przedstawień zdaje się być najważniejsze. Każde jest odpowiedzią na czas, w którym powstawało, ale jednocześnie każde kolejne w ostatniej dekadzie prowadziło nas mniej lub bardziej świadomie do „Końca świata”. Czy o tym będzie spektakl Teatru Nie Teraz? Najpełniej odpowiemy na to pytanie w dniu premiery – 13 października 2017 roku. Ale zanim to nastąpi, zapraszamy w niezwykłą podróż, która zaczęła się w Harmężach... Ps. A  znajdujące się tam unikalne oświęcimskie "Klisze pamięci" wielkiego polskiego artysty Mariana Kołodzieja wołają o pomoc...

Czytaj więcej...

Naprzeciwko i na przekór - Piąta pocztówka z Fatimy

Bądźcie trzeźwi! Czuwajcie!

Przeciwnik wasz, diabeł, jak lew ryczący krąży szukając kogo pożreć.

1 List św. Piotra

Okna domu, w którym mieszkaliśmy w Fatimie, wychodziły na północ - pisze w swojej najnowszej, nadsyłanej zawsze 13 każdego miesiąca pocztówce z Fatimy Tomasz A. Żak, ceniony reżyser i wzięty publicysta. Na prawo, ponad dachami pensjonatów i hoteli zobaczyłem bielejącą strzelistą wieżę bazyliki. A na lewo, zdecydowanie na lewo sterczało coś czarnego, pokracznego niczym jakiś dźwig portowy. Dopiero po chwili uświadomiłem sobie, że to stalowy krzyż, ultra modernistyczna rzeźba, która przerażała mnie już na ilustracjach oglądanych na długo przed podróżą do Portugalii. W rzeczywistości to przedstawienie ukrzyżowanego Chrystusa jest jeszcze bardziej straszne.

Czytaj więcej...