Niezależny autorski portal internetowy poświęcony kulturze i sztuce miasta i regionu, na bieżąco monitorujący to, co w kulturalnej trawie piszczy.​

Niezależny autorski portal internetowy poświęcony kulturze i sztuce miasta i regionu, na bieżąco monitorujący to, co w kulturalnej trawie piszczy.

ŚWIĘTA

podzielmy
się
płatkiem
śniegu
obdarujmy
gałązką
jemioły
zaś
w
naszych
sercach
niech
zakwitnie
gwiazda
betlejemska

Ryszard S.

Aniołowie
Nocy
Wigilijnej

 

kloszard
szukający
w śmietniku
gwiazdki
                z
ludzkiego
nieba

 

blokers
z kumplem
bejsbolem
i
przyjaciółką
kosą
czekający
                na
Mędrców
Ze wschodu

 

rumuńska
żebraczka
                  z
dzieciątkiem
zbierająca
na wódkę
dla swojego
Józefa

 

wszyscy oni
wędrują do
naszego
Betlejem
tylko czy
znajdą
             tam
miejsce

choćby
w szopie

 

Ryszard S.

______________________________

 *   *   *

 

puste miejsce
przy stole
siano opłatek
nasze role
w jasełkach

 

takie same
co roku

 

przed wigilią
życzenia
zwykłe polskie
wzruszenia
i nadzieje

 

takie same
co roku

 

sztuczna
choinka anioły
kolędy z płyt
nawet rozmowy
z bliskimi

 

takie same
co roku
a my…

 

Ryszard S.

______________________________

*   *   *

 

każdy
ma swoje
Betlejem
i gwiazdę
która
           go
prowadzi

 

każdy
ma swój
Nazaret
pełen
beztroski
i
zachwycenia
światem

 

każdy
ma swoją
Jerozolimę
która czeka
na niego
w znaku
krzyża

 

Ryszard S.

______________________________

Previous
Next

______________________________

Perun:

Z premedytacją nie oglądam TV.

Telewizor u mnie siedzi w pudle już piąty rok. W ten wyjazdowy weekend miałem przykrą przyjemność zapoznać się z repertuarem różnych stacji korzystając z zastanego odbiornika TV. Po takiej przerwie dostrzega się znaczące różnice i niestety regres kultury.
To, co zobaczyłem i posłuchałem tak bardzo mnie przeraziło i tak bardzo mną wstrząsnęło, że obawiam się, że nie dam rady opisać tego odczucia. Przestraszyłem się zdając sobie sprawę z tego jaka masa rodaków jest karmiona szambem.
Do tej chwili mam wykrzywione usta z wielkim niesmakiem po obejrzeniu fragmentów programów informacyjnych, a także popularno-rozrywkowych. To jest kompletne dno szambowozu!!!
Dziennikarze – błaźni, aroganci, klakierzy i ignoranci, którzy kilkadziesiąt lat temu nie zdaliby matury.
Politycy “polemizujący” w TV – takie typy spotykaliśmy w XX wieku w zieleni miejskiej lub w PGR-ach.
Naukowcy – kilku karierowiczów żądnych kasy za udział w reklamach.
Ludzie kultury i sztuki – kompletny brak.
Gdzie się podziały programy, w których wykształceni, z nieprzeciętną inteligencją, kulturalni redaktorzy dawali wzór szlachetnej osobistej i społecznej postawy? Gdzie wywiało autorytety – ludzi nauki, kultury i sztuki?
W zamian mamy głupkowate seriale lub programy, w których zestaw nieokrzesanych prymitywnych i wulgarnych osób, siedząc na kanapie przed TV, żłopiąc piwo i pierdząc, mówi- “ocenia”, co jest fajne, a co niefajne, kształtuje opinię widzów. Ogląda ich podobno 70-90% społeczeństwa, które ma teraz potwierdzenie, że to jak żyją i jak się zachowują jest w porządku (jest OK i COOL!).
SKANDAL!!!  SKANDAL!!!   SKANDAL!!!
Misja kulturalna programów telewizyjnych rozmyła się gdzieś już dawno temu i nie wiadomo, czy powróci.
Jest zgoda społeczeństwa na to wszystko.
Najważniejsze w państwie osoby muszą znać ten stan rzeczy – aprobują to nie wyrażając jakiegokolwiek sprzeciwu.
Ludzie – zróbmy coś z tym, bo intelekt naszego narodu umiera na naszych oczach i na nasze życzenie!
Jesteśmy otumaniani repertuarem TV oraz coraz większą ilością dostępnego oficjalnie i legalnie alkoholu (dorosłe i mądre osoby korzystają z umiarem, ale ile takich jest? Albo ta młodzież popisująca się przed rówieśnikami?)
Jak kiedyś kolonizatorzy rozpijali rdzennych mieszkańców Ameryki, tak dziś poprzez alkohol i tragiczny poziom intelektualny programów morduje się bezkrwawo Polaków!
Alkohol sprzedawany na stacjach benzynowych!!!
To świadectwo NARODOWEGO KRETYNIZMU, UPODLENIA I PONIŻENIA, którego doczekaliśmy się w XXI wieku.
Do tego dochodzi skrajnie fatalna polityka wewnętrzna i zewnętrzna rządu, która doprowadziła do tego, że Polacy są skłóceni nawet ze swoimi najbliższymi, a żaden z sąsiadów już nas nie lubi.
Rzucą jeszcze więcej kiełbasy na grilla, puszek piwa i małpeczek w popularnych sklepach, pokażą w TV zawody pływackie w moczu i będzie można podzielić się Polską jak resztką kilkudniowej pleśniejącej pizzy!!!
Kulturalna Polsko gdzie jesteś?!
Mądry Polaku przed szkodą gdzie jesteś?!
P.S.
Pominąłem opis kilku programów.
To się w głowie nie mieści, to nie przechodzi przez usta, ani przez klawiaturę.
O mechanizmach manipulacji też nie wspominam. To zagrożenie jest/powinno być dla wszystkich oczywiste.
Niezmiennie polecam lekturę – Gustav le Bon, “Psychologia tłumu”

Piotr Barszczowski (fb)

BOŻENA KWIATKOWSKA przedstawia swoje obrazy i wiersze

O TYM I OWYM 229

Dekalog Polaka

“…Jam jest Polska, Ojczyzna twoja, ziemia Ojców, z ktorej wzrosłeś.

Wszystko, czymś jest,
po Bogu mnie zawdzięczasz.

 

1. Nie będziesz miał ukochania
 ziemskiego nade mnie.

2. Nie będziesz wzywał imienia Polski
 dla własnej chwały,
 kariery albo nagrody.

3. Pamiętaj, abyś Polsce oddał bez wahania
 majątek, szczęście osobiste i życie.

4. Czcij Polskę, Ojczyznę twoją,
 jak matkę rodzoną.

5. Z wrogami Polski walcz wytrwale
do ostatniego tchu, do ostatniej kropli
krwi w żyłach twoich.

6. Walcz z własnym wygodnictwem i tchórzostwem.
Pamiętaj, że tchórz nie może być Polakiem.

7. Bądź bez litości dla zdrajców
imienia polskiego.

8. Zawsze i wszędzie śmiało stwierdzaj,
że jesteś Polakiem.

9. Nie dopuść, by wątpiono w Polskę.

10. Nie pozwól, by ubliżano Polsce,
poniżając Jej wielkość i Jej zasługi,
Jej dorobek i Majestat.

 

Będziesz miłował Polskę
pierwszą po Bogu miłością.
Bedziesz Ją miłował więcej
niż siebie samego”.

Zofia Kossak-Szczucka

PITAVALE - 113

wg. Jerzego Reutera

Miłość w teatrze

To nie tylko sceniczne dramaty, pisane przez wielkich dramaturgów, to także zwykła proza życia, schowana gdzieś głęboko za tajemniczymi kulisami, w garderobach, pracowniach i emocjach, jakże ważnych dla każdego artysty. To raczej zrozumiałe, że życie na scenie musi przenosić się gdzieś głębiej i odciskać swoje piętno na dniu codziennym uczestników tego niecodziennego dell`arte. Pan elektryk z tarnowskiego teatru był młodym i bardzo przystojnym mężczyzną, a mało tego, był nad wyraz ambitny i rządny wejścia na scenę w jakiejś wyrazistej pozie, by zaimponować wszystkim. Jednak pozostałoby to w sferze nocnych marzeń, gdyby do naszego teatru nie została zatrudniona młoda, tuż po studiach, piękna aktorka. A byla tak powabna, że skupiała na sobie gorący wzrok wszystkich mężczyzn i zadrosne spojrzenia kobiet. Elektryk – tak go nazwiemy, by nie urągać jego pamięci – zakochał się od pierwszego wejrzenia, co było zawsze widoczne na oświetlanej przez niego scenie i rozpoczął powolne eksponowanie przed wybranką swoich wdzięków.

Pitaval 113

Sabat waginistek w Warszawie

czyli

z Tuchowa na teatralny Parnas.

 

31 sierpnia na warszawskim Placu Defilad miała miejsce niewiarygodnie prymitywna i wulgarna feministyczna impreza. Z okazji objęcia funkcji przez nową dyrektor Teatru Dramatycznego Monikę Strzępkę odbył się „Sabat Dobrego Początku”. Program przewidywał „para pogańskie” rytuały, które zwieńczyło wniesienie do budynku instytucji przedstawienia… rzeźby złotej waginy. Dzieło ma ok. metra wysokości, została wykonana ze złotej, błyszczącej tkaniny. Nowa dyrektorka tłumaczy, że jest „wyrazem uznania dla kobiecości, tajemnicy życia, seksualności i przyjemności”.

 

Mało kto wie, że jedna z ikon ruchów feministycznych w Polsce pochodzi z… Tuchowa, gdzie urodziła się w 1976 r. w rodzinie murarza i gospodyni domowej jako jedna z sześciorga rodzeństwa. Uczęszczała do szkoły podstawowej w Lichwinie, a po szkole pracowała przy gospodarstwie rodziców. Pierwszą klasę liceum zaliczyła w I Liceum Ogólnokształcącym im. Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie, kolejne – w Krakowie. Później kilkakrotnie bez powodzenia zdawała na reżyserię do PWSFTiTV w Łodzi. Obecnie, to czołowa przedstawicielka kulturowych marksistek, reżyserka wielu mocno kontrowersyjnych, kontestujących tradycyjny kod kulturowy: Bóg – Honor – Ojczyzna, zaangażowanych społecznie i szeroko dyskutowanych inscenizacji teatralnych, prywatnie partnerka dramaturga Pawła Demirskiego. W styczniu 2022 wygrała konkurs na nowego dyrektora Teatru Dramatycznego m.st. Warszawy: pięcioletnią kadencję zaczęła sprawować właśnie od owej waginalnej ceremonii.

 

Podczas realizacji spektaklu Szeks Show presents: Yorick, czyli spowiedź błazna dla Teatru Wybrzeże, którego dyrektorem był wówczas Maciej Nowak, poznała Pawła Demirskiego. Od tego czasu Strzępka i Demirski zrealizowali w duecie szereg spektakli, m.in. Był sobie Andrzej Andrzej Andrzej i Andrzej w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu (Główna Nagroda na 3. Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Boska Komedia w Krakowie), W imię Jakuba S. w Teatrze Dramatycznym w Warszawie, nie-boska komedia. Wszystko powiem Bogu! w Starym Teatrze w Krakowie. Strzępka jest bohaterką filmu dokumentalnego Ustalenia, które zostały ustalone z 2016 w reżyserii Magdaleny Mosiewicz.

Jak można było przeczytać na facebookowym Placu Defilad, uczestnicy tej masówki mogli wysłuchać wystąpienia nowej dyrektor, która opowiedziała o tym, co znaczy dla niej objęte stanowisko. Następnie zaś Agata Bargiel i Rima Sadurska miały poprowadzić pogańskie „ceremonie”. – „Utworzymy procesję, zaznaczymy kierunki świata i trajektorie zmian, połączymy się z żywiołami: ziemią, powietrzem, ogniem, wodą, kobiecą mądrością i troską”zapraszały organizatorki, zachęcając do duchowej łączności z przeszłymi pokoleniami kobiet. Całości dopełniło… wniesienie do budynku teatru „wilgotnej Pani”, czyli rzeźby żeńskich narządów rozrodczych.

 

Pseudoartystyczną instalację przygotowała Iwona Demko, która nazywa siebie „artystką waginistką”. – „Ustawimy ją w galerii foyer, skąd będzie matronować Teatrowi”

 

Pomyślałam, że zależy mi na tym, by kobiety pokochały tę część ciała i zaczęły o niej myśleć pozytywnie. I że muszę to zrobić ślicznie. Stąd cekiny, koraliki, miękkie materiały, błyskotki. Przenoszą nas w krainę radości, słodkości, przyjemności – wyjaśniała artystka Demko.

Autorka”waginicznej instalacji” niedawno w Wysokich Obcasach opowiadała, że motyw wulwy pojawił się w jej twórczości już w 2008 roku, zainspirowany książką Catherine Blackledge »Wagina. Sekretna historia kobiecej siły«. Po jej przeczytaniu zobaczyła zupełnie inny sposób myślenia o waginie niż ten, do którego przywykliśmy” – informuje fanpage.

 

„Sabat Dobrego Początku” zapoczątkował pięcioletnią kadencję nowej dyrektorki stołecznego teatru Moniki Strzępki, która objęła stanowisko 1 września. Jest pierwszą kobietą na tym stanowisku. Wcześniej tę funkcję pełnił przez 10 lat Tadeusz Słobodzianka. Strzępka wyjaśniła, że „chce zwracać uwagę na feminizm, kobiecość, zagadnienia związane z siostrzeństwem oraz empatią”. Chce również wspierać młodych artystów i artystki.

 

Nowa dyrektor Teatru Dramatycznego wyjaśniła, że złota wagina jest „wyrazem uznania dla kobiecości, tajemnicy życia, seksualności i przyjemności”. – To symbol wartości, które wyznajemy i którymi będziemy się kierować, transformując Teatr Dramatyczny w feministyczną instytucję kultury – mówiła.

Rzeźba została wniesiona do Dramatycznego w orszaku, który wyruszył spod Teatru Studio. Monika Strzępka, która od 1 września objęła stanowisko dyrektorki Dramatycznego, mówiła ze sceny na pl. Defilad o programie jednej z największej instytucji w Warszawie. Teatr ma kilka scen, kilkanaście milionów dotacji z urzędu miasta, zatrudnia ponad 100 osób. Strzępka chce zwracać uwagę na feminizm, kobiecość, zagadnienia związane z siostrzeństwem i empatią.

Zwracała uwagę, że jest pierwszą kobietą na tym stanowisku. – Chcemy Teatr Dramatyczny uczynić miejscem, w którym dba się zarówno o procesy twórcze, jak i o relacje w pracy, o prawa pracownicze – mówiła. Dodała, że chce wspierać młodych artystów i artystki. Dramatyczny pod kierownictwem Strzępki ma się skupić również na edukacji i spektaklach dla młodzieży.

 

„Wilgotna Pani”, jak nazywają rzeźbę artystki, była niesiona w kolorowym orszaku. Towarzyszyły jej dźwięki bębnów, grzechotek i śpiewy, a także ok. 200 widzów i widzek. Rzeźba zostanie na stałe w Teatrze Dramatycznym.

Strzępka wystąpiła w długiej białej sukni. Ze sceny na placu Defilad pod Teatrem Studio przedstawiła się tak: – Jestem córką Ireny, jestem wnuczką Heleny. Jestem matką. Jestem reżyserką i po raz pierwszy będę dyrektorką. Po raz pierwszy w życiu będę miała etat. Po raz pierwszy w życiu będę pierwszą dyrektorką Teatru Dramatycznego. Będę po raz pierwszy dyrektorką w kobiecym kolektywie, który towarzyszy mi od samego początku. Podróżujemy wspólnie, bez kobiet zrzeszonych w tym kolektywie nie byłoby nas tutaj.

Widownia kilkakrotnie przerywała Strzępce oklaskami i okrzykami. Reżyserka opowiadała też o swoim dorastaniu na małopolskiej wsi, o tym, jak w jej życiu pojawił się Kościół katolicki – o którym mówiła jako o źródle poczucia wstydu związanego ze swoim ciałem i twórczością.

 

Nowa dyrektorka Teatru Dramatycznego przedstawiła swoje współpracowniczki. To: dr hab. Agata Adamiecka – pełnomocniczka ds. transformacji instytucji, Monika Dziekan – zastępczyni ds. organizacyjno-finansowych, Dorota Kowalkowska, która pokieruje działem programowym, i Małgorzata Błasińska, która będzie odpowiadać za produkcje i organizowany przez Teatr Dramatyczny festiwal Warszawskie Spotkania Teatralne.

 

Impreza na placu Defilad była dość osobliwym połączeniem wątków nawiązujących do New Age, intelektualnej lewicowej krytyki społecznej i ulicznego święta. Razem ze Strzępką wystąpiły artystki, aktywistki czy intelektualistki. Były życzenia, prezenty i przemówienia, atmosfera święta i wiecu.

Pałac ma bardzo złą opinię ze względu na swój kształt. Wielokrotnie zresztą był tak opisywany w polskiej kulturze. Byli nawet twórcy, którzy mówili, że to nie tylko fallus, ale odrapany fallus albo obłażący fallus. Fuj. Jak się wydaje, potrzebna jest praca wyobraźni, żeby zobaczyć w Pałacu coś innego. Może jednak clitoris? Pomyślmy o podziemiach – powiedziała dr hab. Iwona Kurz, dyrektorka Instytutu Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego.

 

Aktywistka feministyczna Maja Staśko podarowała Strzępce ochraniacz na zęby. – Dobrze wiem, jak potrafisz dawać siłę. Nie będziesz w tym sama – mówiła Staśko ze sceny.

 

Były również komentarze do sporów wokół konkursu na dyrektora Dramatycznego. Odniosła się do tego dr Marta Miłoszewska, dziekanka Wydziału Reżyserii Akademii Teatralnej w Warszawie.

Żyjemy w kraju, w którym kilkaset instytucji kultury jest dowodzonych przez mężczyzn, z czego bardzo wiele teatrów jest kierowanych przez średnio zdolnych albo oczywiście niezdolnych mężczyzn. Ale kiedy dowiedzieliśmy się, że dyrektorką teatru została Monika Strzępka, która moim zdaniem jest jedną z najwybitniejszych polskich artystek, której jak mało komu udaje łączyć się wysoką jakość artystyczną z absolutnie oszałamiającym sukcesem komercyjnym, to ze zdziwieniem usłyszałam, że w wieku czterdziestu sześciu lat można być na coś za młodym, że po dwudziestu latach kariery i kilkudziesięciu przedstawieniach teatralnych można mieć za mało doświadczenia. Ja wiem, że Monika o tej maszynce, która się nazywa teatr, wie po prostu wszystko i umie z niej wyciągnąć niesamowite rzeczy – mówiła Miłoszewska.

 

Wystąpili też m.in. publicystka i feministka Kazimiera Szczuka, prezeska Stowarzyszenia Pedagogów Teatru Dorota Ogrodzka czy Igor Stokfiszewski, badacz i aktywista związany z „Krytyką Polityczną”.

 

Pierwszą premierą nowej dyrekcji będzie „Mój rok relaksu i odpoczynku” w reżyserii Katarzyny Minkowskiej, inspirowany książką Ottessy Moshfegh. Spektakl wejdzie na afisz w grudniu.

 

Ps. W czasach zorganizowanego lewicowo-liberalnego oburzenia na podręcznik profesora Wojciecha Roszkowskiego, gdzie rządzą trudne słowa, wielkie postacie, papież, Solidarność, polskość i bitwy plus cywilizacja, warto dostrzec kolejny przejaw własnego, autorskiego programu kulturalnego naszych postępowców. Niektórzy się dziwią, ale to chyba naturalne, że w mieście “dupiarza” stanął “pomnik złotej waginy” i został uroczyście “wniesiony w orszaku”. Ta złota wagina, słusznie opłacona przez podatnika warszawskiego, (podkreślmy: nie byle jaka, metr wysokości, złota tkanina) to miś na miarę naszych możliwości. Niektórych może to oburzać, ale my sądzimy, że w mieście rządzonym przez „dupiarza”, jak sam się określa prezydent stolicy Rafał Trzaskowski, to dość naturalny pomnik.

 

Źródła: m.in. se.pl/ /wPolityce.pl/ Wyborcza,pl

Zebrał i opracował – Ryszard Zaprzałka

Zobacz również:

PO SĄSIEDZKU: POLSKIE TABU

15 EDYCJA FESTIWALU BOSKA KOMEDIA.   Dzisiaj, 7 grudnia startuje jeden z najważniejszych polskich festiwali teatralnych – Boska Komedia – rekomenduje nasza teatralna recenzentka, krakowska dziennikarka Katarzyna Cetera. Mottem 15. edycji festiwalu jest tym razem

Czytaj więcej....

TARNÓW I OKOLICE: HAMLET. LEGENDA

  czyli NAJNOWSZA PREMIERA W TARNOWSKIM TEATRZE.   Niewiele brakowało, a tej premiery mogłoby nie być, zaskakująco stwierdza nasza teatralna recenzentka, znana krakowska dziennikarka – Katarzyna Cetera. Wszystko mogłoby potoczyć się inaczej, jednak gdy Szymon

Czytaj więcej....

Docenią po śmierci…

(…) pójdą na twój pogrzeb i z ulgą rzucą grudę a kornik napisze twój uładzony życiorys Zbigniew Herbert, Przesłanie Pana Cogito   Tomasz A. Żak wspomina Elżbietę Morawiec …dawnymi laty bywała w tarnowskim teatrze…m.in. na

Czytaj więcej....
Previous
Next

 

  jak
  Babcia
  przy
  furtce
  stoi

 

  cierpiąc
  na
  zawroty
  historii

 

  Ryszard S.

MALOWANIE SŁOWEM

Ryszard Smagacz

Tryptyk Katyński część I

 

Część I

 

            1940 – 2010 Katyń

to

dla Polaków

ziemia

święta i przeklęta

wojenna

dwie daty

dwie listy

ale

od

teraz

pamięć jedna

 

wtedy

bezimienny guzik

z orzełkiem

teraz

obrączka

z imieniem

prezydenta

 

wtedy

strzały w tył głowy

i milczący las

wokół

teraz

salwy honorowe

Zygmunt i Wawel

i pokój

także my

jakby

nie ci

sami

oby

 

CZYTAJ DALEJ

 

Zapowiedź:

maj – czerwiec 2003 Peregrynacja z kopią Veraikonu: Nowy Sącz, Stary Sącz, Just, Rożnów, Tropie, Jamna, Lipnica Murowana,  Nowy Wiśnicz, Szczepanów, Zabawa, Zawada, Tarnów 
grudzień 2010 – Hotel Tarnovia

maj 2011 – Warszawa – Muzeum Niepodleglości

kwiecień 2012 – Warszawa – Więzienie na Rakowieckiej
lipiec 2013 – Synagoga – Dąbrowa Tarnowska
październik 2014 – Warszawa Żoliborz – Dom Pielgrzyma “Amicus”
listopad 2014/2015 – Tuchów, Ołpiny /Wymarsz/
sierpień 2015 – Ołpiny
luty 2016 – Warszawa – Galeria Porczyńskich
marzec 2016 – Tuchów klasztor
październik 2016 – Tarnów Ratusz
październik 2017 – Tuchów – Kraków – Warszawa

listopad 2018 – Opole

Spektakl teatralny w wykonaniu adeptów TNT

Arkadia – Sybir – Powrót do nieswojego domu

kwiecień 2019

Listopad 2019

Ośrodek Praktyk Artystycznych – Dom Ludowy Maszkienice

Lipiec 2020

Ośrodek Praktyk Artystycznych – Dom Ludowy Maszkienice

Pierwsza premiera online – grudzień 2020

dworek M. Konopnickiej w Żarnowcu

8 wrzesień 2022 – Muzeum Marii Konopnickiej w Żarnowcu
14 wrzesień 2022 – Gliwice

10 wrzesień 2022 – Suchowola koło Białegostoku
16 wrzesień 2022 – Strachocina koło Sanoka

PREMIERA

28 września 2022, Łomża

_______________________

SPOTKANIA

_______________________

więcej na www.nieteraz.pl 
www.tarnowskikurierkulturalny.pl