O lekturze, która powinna być obowiązkowa w Rzymie Benedykt XVI przestrzegał przed duchową siłą Antychrysta. Jej znaki, pisał, są w naszych czasach coraz wyraźniej dostrzegalne. To samo, jakby proroczym głosem z innej epoki, czyni Włodzimierz Sołowjow w książce, która niedawno ukazała się w Polsce, a do której przedmowę napisał nasz noblista Czesław Miłosz A przy okazji plastycznie tłumaczy, dlaczego wojna bywa niekiedy naprawdę sprawiedliwa. Cieszyłbym się, gdyby pracę „O wojnie, o postępie i o końcu świata” przeczytano wnikliwie zwłaszcza w Rzymie. To nie jest recenzja; wobec książki, o której mowa, pisać recenzję byłoby zgoła obrazą. Tym więcej, że choć w

Za kilka dni, 25 kwietnia, minie 10 lat od śmierci wybitnego tarnowskiego prozaika i poety Jerzego Reutera, autora słuchowisk radiowych i dramaturga, dziennikarza i wielkiego pasjonata historii Tarnowa. Przez lata był współredaktorem naszego portalu. Wypełniając niejako testament przyjaźni i pamięć o Nim utrwalić, postanowiliśmy przypomnieć niezwykle popularny cykl jego cotygodniowych Pitavali Tarnowskich publikowanych na naszych internetowych łamach w latach 2009 – 2015. Poniżej dwa kolejne odcinki tego cyklu: 47 pt. „Oszustki” i 48 pt.”Buchalter”.   Pitawal Tarnowski 47 – Oszustki 20 sierpnia 1912 roku, do bardzo eleganckiej damy, siedzącej przy stoliku w cukierni Spargnapaniego, przysiadł się równie elegancki mężczyzna i

Przy całej miłości do pisania scenariuszy, to właśnie pisanie prozy jest dla mnie świętem. Wydłubywaniem sobie z trzewi czegoś, co chcę powiedzieć, mimo że się wstydzę.   To pisarskie credo cenionej w świecie filmu i literatury, a stosunkowo mało rozpoznawalnej w rodzinnym Tarnowie utalentowanej literatki. Jej rodzicami są znani ludzie tarnowskiej kultury: Grażyna Nowak to była wieloletnia wice dyrektor Tarnowskiego Teatru, zaś mieszkający w Warszawie Krzysztof Nowak to ceniony dziennikarz i autor piosenek. Przez całe lata mojej pracy w teatrze i miejscowych redakcjach, łączyła mnie z nimi przyjaźń – bywałem w ich mieszkaniu przy ul. Lwowskiej (to tam poznałem małą

Obydwa święta przypadają dziś w poniedziałek 21 marca. Światowy Dzień Poezji – to święto obchodzone corocznie 21 marca, ustanowione przez UNESCO jesienią 1999 roku. Główne uroczystości tego święta odbywają się w Paryżu, gdzie od lat funkcjonuje tradycja festiwali poetyckich. Nie zapomina się o nim także w Tarnowie… W Sali Kameralnej Biblioteki Pedagogicznej przy ul. Nowy Świat, na godz. 16.30 zaplanowano spotkanie poetką Marią Woźny autorką wierszy dla dzieci. Celem tego dnia jest promocja czytania, pisania, publikowania i nauczania poezji na całym świecie. UNESCO zadeklarowało, że ten dzień ma „dać nowy impuls, aby docenić poezję oraz poprzeć krajowe, regionalne i międzynarodowe

W tym roku minie 10 lat od śmierci wybitnego tarnowskiego prozaika i poety Jerzego Reutera, autora słuchowisk radiowych i dramaturga, dziennikarza i wielkiego pasjonata historii Tarnowa. Przez lata był współredaktorem naszego portalu. Wypełniając niejako testament przyjaźni i pamięć o Nim utrwalić, postanowiliśmy przypomnieć niezwykle popularny cykl jego cotygodniowych Pitavali Tarnowskich publikowanych na naszych internetowych łamach w latach 2009 – 2015. Poniżej dwa kolejne odcinki tego cyklu: 44 i 45.   Pitawal Tarnowski 44 – Wielka miłość   Antoni Kiełbik ożenił się w przypływie wielkiej miłości. Oświadczył się, jak nakazuje obyczaj, padając na kolana przed matką swojej wybranki i doznał wielkiego

W tym roku minie 10 lat od śmierci wybitnego tarnowskiego prozaika i poety Jerzego Reutera, autora słuchowisk radiowych i dramaturga, dziennikarza i wielkiego pasjonata historii Tarnowa. Przez lata był współredaktorem naszego portalu. Wypełniając niejako testament przyjaźni i pamięć o Nim utrwalić, postanowiliśmy przypomnieć niezwykle popularny cykl jego cotygodniowych Pitavali Tarnowskich publikowanych na naszych internetowych łamach w latach 2009 – 2015. Poniżej dwa kolejne odcinki tego cyklu.   Pitawal Tarnowski 43 – Zbrodnie z miłości Maksymilian Fiksa nawet nie zwrócił uwagi, gdy do mieszkania przy ulicy Klikowskiej wtargnęli policjanci. Aż do obezwładnienia siedział na swojej ofierze i dźgał jej pierś okrągłym

W tym roku minie 10 lat od śmierci wybitnego tarnowskiego prozaika i poety Jerzego Reutera, autora słuchowisk radiowych i dramaturga, dziennikarza i wielkiego pasjonata historii Tarnowa. Przez lata był współredaktorem naszego portalu. Wypełniając niejako testament przyjaźni i pamięć o Nim utrwalić postanowiliśmy przypomnieć niezwykle popularny cykl jego cotygodniowych Pitavali Tarnowskich publikowanych na naszych internetowych łamach w latach 2009 – 2015. Poniżej dwa kolejne odcinki tego cyklu. Pitaval Tarnowski nr 41 – Kamraci Michał Jedzieniak, służący i jego kamrat Jan Drabik, żołnierz drugiego pułku ułanów nie mieli zbyt tęgich min, gdy stanęli przed śledczym oskarżeni o podstępne oszustwo i napad rabunkowy.

To rozłożyste drzewo, które wymyśliłam w mojej pierwszej powieści tłumaczy tarnowska pisarka Anna Kościółek. Cień pod jego konarami symbolizuje ostoję, schronienie dla człowieka w czasie jego podróży przez życie; miejsce odpoczynku i nabierania sił przed dalszą drogą. To także nazwa wydawnictwa założonego przez autorkę, którego ideą jest wspieranie rodziców wychowujących swoje dzieci w wartościach chrześcijańskich. Oferujące książki spełniające misję niesienia nadziei, wspierania człowieka w rozwoju ku wyższym wartościom. Anna Kościółek to tarnowianka, absolwentka IV LO w Mościcach, pobierała nauki również w Uniwersytecie Pedagogicznym w Rzeszowie; prywatnie spełniona kobieta, szczęśliwa żona, mama pięciorga dzieci. Uprawia pisarstwo popularnej odmiany gatunkowej, jaką jest

To tytuł najnowszego tomiku wierszy interesującego polsko-kanadyjskiego poety – Antoniego Wolaka, twórcy rodem z Biadolin, przez całe lata mieszkającego i twórczo działającego w Tarnowie. W Kanadzie mieszka od 1983 roku. Ale dla przyjaźni to żaden problem. Ona nie zna granic ani czasu. Wszak jest fejsbuk i inne komunikatory. W ten właśnie sposób trafiały do mnie kolejne wiersze autora, które publikowałem na łamach tkk. I nic to, że od tamtej pory widzieliśmy się tylko raz, kiedy wpadł do Tarnowa i trafił akurat na plenerowy spektakl „Pieszo” Sławomira Mrożka, realizowany na tarnowskim Rynku przez Jego i mój teatr im. Ludwika Solskiego za