czyli źródło wciąż bije   4 czerwca 1989 roku w trakcie tzw. wyborów kontraktowych Polacy dokonali wyboru, odrzucając narzucony przez Moskwę system komunistyczny, opowiadając się za budową ustroju demokratycznego.     11 czerwca o godzinie 11 w reprezentacyjnej Sali im. Spytka Jordana w zakliczyńskim Ratuszu miała miejsce sesja popularno–naukowa zatytułowana „35 – lecie przełomu demokratycznego w Polsce”. Motywem przewodnim tego znaczącego wydarzenia zorganizowanego przez burmistrza Zakliczyna Dawida Chrobaka i Kazimierza Dudzika – dyrektora Zakliczyńskiego Centrum Kultury, politologa i regionalisty oraz dziennikarza mediów lokalnych – pod patronatem Starosty Tarnowskiego Jacka Hudymy, było odniesienie się do przełomowej daty 4 czerwca 1989 roku.

czyli Dni Pamięci Żydów Galicyjskich Galicjaner Sztetl.   To już 29. edycja tej ważnej dla historii miasta i regionu imprezy, na stałe wpisanej w kalendarz miejskich imprez. Inauguracja tegorocznych Galicjaner Sztetl odbędzie się w czwartek 13 czerwca o godzinie 20.30 pod bimą. Podczas wydarzenia zostaną uroczyście odczytane nazwiska mieszkańców, którzy podczas okupacji z narażeniem życia ratowali Żydów od zagłady. Tabliczki z ich nazwiskami są już zainstalowane na Drzewie Sprawiedliwych. Pod Bimą odbędzie się także koncert Mojše Band ze Słowacji. Zaplanowane są również m.in. spacer śladami tarnowskich Żydów, czytanie książki Mikołaja Łozińskiego „Stramerowie ”i oprowadzanie po tarnowskim kirkucie. Bedzie również Wystawa

  czyli Matura kiedyś i dziś   W Polsce matura zdawana jest od 1812 roku. Wprowadzono ją w szkołach departamentowych w Księstwie Warszawskim. Jednak pierwszy taki egzamin miał miejsce w 1789 roku. Został wprowadzony przez barona Karla von Zedlitza. Był to czas, kiedy Prusy wprowadziły edukację powszechną. Wtedy maturę określano egzaminem dojrzałości. Dojrzałość ta miała się wiązać z wykazaniem się przez abiturienta dostateczną wiedzą i umiejętnościami. Absolwent przedwojennego gimnazjum, a następnie szkoły średniej, po zdaniu egzaminu dojrzałości mógł rozpocząć naukę w szkole wyższej.   – Patrzę przez okno, a tam kwitną kasztany. – dywaguje w swoim cotygodniowym felietonie na portalu

Witaj majowa jutrzenko, Świeć naszej polskiej krainie…   Zdaniem Wojciecha Cejrowskiego – „flaga wisząca pierwszego maja oznacza kapitulację. Święto Pracy obchodzone 1 maja przyjechało do Polski na sowieckich czołgach. Zostało wprowadzone przemocą, jako znak podległości wobec komunistycznej Rosji. Jako znak, że nasza niepodległość została ostatecznie pokonana. Flaga wywieszona trzeciego maja, jest znakiem niepodległości, znakiem Rzeczypospolitej suwerennej, która potrafiła opierać się podbojom ze Wschodu, podbojom z Zachodu, która potrafiła przetrwać ponad sto lat zaborów (kolonialne panowanie obcych królów), która potrafiła zbudować niepodległe Państwo Podziemne w czasie drugiej wojny światowej – jedyne takie państwo w historii świata. A flaga drugiego maja? Święto

czyli Niebieska flaga – czerwona dusza.   Kiedy dzisiaj zastanawiam się nad sensem członkostwa mojego kraju w imperium ze stolicą w Brukseli, przede wszystkim myślę właśnie o stronie duchowej – dywaguje znany publicysta i reżyser Tomasz A. Żak, twórca i dyrektor Teatru Nie Teraz. Bo przecież tak niewiele dzieli duchowość sakralną od duchowości artystycznej, a sztuka to obszar mojej aktywności od lat kilkudziesięciu. Na tym właśnie skupiam swą uwagę. Co więc polska sztuka zyskała, a co straciła na unijnej akcesji? I czy należy kontynuować ten mega eksperyment polityczno-kulturowy?   Był luty roku 2003. Zbliżał się termin referendum w sprawie przystąpienia

Czy mnie jeszcze pamiętasz? Chciałoby się zapytać przypominając obchodzone 1 maja Święto Pracy, Międzynarodowy Dzień Solidarności Ludzi Pracy. Organizowane w tzw. minionej epoce, jak Polska długa i szeroka, obowiązkowo i dobrowolnie acz pod pod przymusem… Pamiętacie, te masowe wiece i akademie? Te słynne pochody pierwszomajowe transmitowane przez wszystkie ówczesne media? Święto wprowadziła w 1889 II Międzynarodówka dla upamiętnienia wydarzeń, które miały miejsce w pierwszych dniach maja 1886 r. w Chicago, w Stanach Zjednoczonych  podczas strajku będącego częścią ogólnokrajowej kampanii na rzecz wprowadzenia 8 godzinnego dnia pracy. Na ziemiach polskich pierwsze obchody miały miejsce już w 1890 roku i odbywały się niejednokrotnie wbrew woli zaborców współorganizowane min. przez działaczy Socjalno-Rewolucyjnej Partii

Dzisiaj, we środę 17 kwietnia, mija 86. rocznica kanonizacji jednego z głównych patronów Polski, męczennika św. Andrzeja Boboli. Ten uroczysty akt miał miejsce w 1938 r. w Rzymie, w Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego. Dokonał go papież Pius XI i jeszcze tego samego roku relikwie św. Andrzeja zostały uroczyście przewiezione do Polski specjalnym pociągiem przez Lublanę i Budapeszt. A już w maju obchodzić będziemy dwie ważne rocznice dotyczące tego do nie dawna niemal całkowicie zapomnianego świętego Jezuity, misjonarza i kaznodziei. Pierwsza, to 35 rocznica uroczystego pochówku zakonnika (wcześniej polskiego szlachcica herbu Leliwa) w poświęconym mu Sanktuarium w Warszawie. Zaś trzy dni później,

czyli tajemnicze losy Tory z dąbrowskiej synagogi.   Słowo „synagoga” odpowiada hebrajskiemu בית כנסת bejt kneset (dom zgromadzenia – obiekt będący miejscem spotkań, m.in. w celu odprawiania obrzędów religijnych), בית מדרש bejt midrasz (dom nauki/studiów, szkoła – miejsce studiowania Tory i Talmudu), בית תפילה bejt tefila (dom modlitwy) – oraz niehebrajskim terminom w języku jidysz שול szul (szkoła), דאַוונשול dawnszul (szkoła modlitwy), jak również w przypadku judaizmu reformowanego סינאַגאָגע sinagoge. Najważniejszym elementem synagogi są zwoje Tory – pergamin z zapisanymi pierwszymi pięcioma księgami Biblii. Tora przechowywana jest w „świętej skrzyni” – Aron ha-kodesz, wbudowanej we wschodnią ścianę synagogi, zwróconą ku

Nie przypadkowo, co roku, zatrzymujemy się o tej właśnie godzinie. 19 lat temu, 2 kwietnia 2005 roku o godz. 21.37 umarł Święty. Do Domu Ojca powrócił jeden z największych w historii papieży, dziś już Święty Jan Paweł II – nasz rodak… Na przełomie tysiącleci nikt nie wywarł silniejszego wpływu na losy świata i Polski niż On – Jan Paweł Wielki, najznamienitszy z rodu Polaków, Santo Subito, chociaż tak naprawdę był nim już za życia.   W związku z tą rocznicową uroczystością, chociaż nie ma oficjalnych uroczystości tak w Rzymie, jak i w Polsce, odbywają się serdeczne „wypominki” – spotkania, wystawy

czyli spektakl, który zmienił wszystko…   Wydarzenia pamiętnego marca 1968 r. do dzisiaj owiane są sztuczną mgłą tajemnicy i niedomówienia i coraz bardziej przechodzą w starannie zaplanowany polityczny niebyt. I mało kto pamięta, że w tej kolejnej batalii z opresyjnym systemem PRL brali udział również tarnowianie, a nasze miasto, pomimo, że nie było w nim rodzimych studentów, stało się polem bitewnym w tej konfrontacji. Głównie za sprawą młodzieży szkół średnich i grupki krakowskich studentów, którzy animowali tamte marcowe „gry uliczne”. Miałem wtedy 18 lat i byłem w klasie maturalnej dawnego Technikum Ekonomicznego przy ul. Bema. Pamiętam wielki wiec na Placu