Szczególnie obecnie, kiedy to polityczne warcholstwo jednoznacznie określa polską podległość, przede wszystkim gospodarczą ale i w każdym innym wymiarze naszym sąsiadom, tym zachodnim jak i wschodnim, co oznacza w nie odległej przyszłości utratę niepodległości! O czym symbolicznie przypomina obchodzone właśnie Triduum Bogoojczyźniane. W dodatku Episkopat Polski, przez wielu, także katolików, oskarżany o przejście na Judaizm zaburzył w tym roku tradycyjny kalendarz, przenosząc Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski z 3 maja na 2 maja, uzasadniając tę zmianę przypadającą tego dnia 5. Niedziela Wielkanocną, czego większość katolików nie rozumie i nie akceptuje. Wszak niedzielę mamy co tydzień a trzeciomajowe święto

czyli Święto Pracy, Międzynarodowy Dzień Solidarności Ludzi Pracy, popularnie zwany 1 Maja –  międzynarodowe święto klasy robotniczej, obchodzone od 1890 corocznie 1 maja.   Święto wprowadziła w 1889 II Międzynarodówka dla upamiętnienia wydarzeń, które miały miejsce w pierwszych dniach maja 1886 r. w Chicago, w Stanach Zjednoczonych  podczas strajku będącego częścią ogólnokrajowej kampanii na rzecz wprowadzenia 8-godzinnego dnia pracy. Na ziemiach polskich pierwsze obchody miały miejsce już w 1890 roku i odbywały się niejednokrotnie wbrew woli zaborców współorganizowane min. przez działaczy Socjalno-Rewolucyjnej Partii Proletariat. Masowe demonstracje, pochody oraz starcia z carskim wojskiem, policją oraz Kozakami a także wspierającymi je nacjonalistycznymi bojówkami miały miejsce w czasie rewolucji 1905 roku na ziemiach polskich zaboru rosyjskiego, organizowały je głównie Polska Partia Socjalistyczna, Socjaldemokracja

czyli konferencja w Ratuszu.   Prawdopodobnie 14 kwietnia 966 roku (a była to Wielka Sobota) odbył się chrzest księcia Mieszka I i jego dworu. Podczas uroczystej mszy, prawdopodobnie w Poznaniu, sakramentu udzielił władcy biskup Jordan, który przybył do Polski wraz z księżniczką Dobrawą. To historyczne wydarzenie uczczono w Tarnowie specjalną konferencją w Galerii Sztuki Dawnej w Ratuszu zorganizowanej we wtorek 14 kwietnia 2026 r. aby upamiętnić 1060. rocznicę Chrztu Polski oraz 700-lecie początków kościelnych Tarnowa. Było to w zgodnej opinii lokalnych mediów i mieszkańców miasta inspirujące wydarzenie, które pozwoliło spojrzeć na dzieje naszego państwa i miasta z różnych, często bardzo

czyli   Jak Wielkanoc przeżywali nasi przodkowie?   Skąd wziął się „dyngus”? Gdzie zbierało się „święcone? Na czym polegała zabawa „Emaus”? Prezentujemy odpowiedzi na te i inne pytanie, zaczerpnięte z dziewiętnastowiecznej księgi „Rok Boży w liturgii i tradycji Kościoła świętego z uwzględnieniem obrzędów i zwyczajów ludowych…”. A zatem, o ile pierwszy dzień świąt wielkanocnych spędzają wszyscy w domu, w kole rodzinnym, zapraszając tylko tych, którzy u siebie święconego nie urządzają, o tyle drugi dzień świąt wypełniony jest od samego rana rozmaitymi tradycyjnymi obrzędami i zwyczajami. Poniedziałek wielkanocny rozpoczyna się „dyngusem” czyli „śmigusem”.   Pochodzenie dyngusu nie zostało dotychczas ustalone. Według

czyli Płonący krzyż.   To nie przypadek, że właśnie w Wielki Piątek, w apogeum Triduum Paschalnego, w symboliczną Godzinę Miłosierdzia około godz. 15, powszechnie uważanej za godz. śmierci Jezusa na krzyżu – zapłonął słynny krzyż papieski. Od wielu lat stał na Mokotowie, obok kościoła pw. św. Maksymiliana Kolbego przy ul. Rzymowskiego. To jeden z najważniejszych symboli naszej wiary i naszej pamięci. To właśnie pod nim, w 1979 roku na ówczesnym placu Zwycięstwa (dziś pl. marsz. J. Piłsudskiego), papież Jan Paweł II odprawił pamiętną mszę św. To wtedy padły legendarne słowa, które zmieniły bieg historii:”Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze

czyli kolejna rocznica lokacji miasta.   Słodkimi Urodzinami Miasta rozpoczęło się tegoroczne świętowanie 696. rocznicy lokacji Tarnowa. Od czwartku do niedzieli, 5 – 8 marca, w mieście odbywać się będą mniej i bardziej poważne wydarzenia, którym od piątku towarzyszył będzie Jarmark Kaziukowy. Konia z rzędem temu kto może sensownie wytłumaczyć dlaczego odbywający się od czterystu lat jarmark odpustowy w Wilnie, zawsze w dzień świętego Kazimierza (4 marca), organizowany jest w naszym galicyjskim miasteczku. Gdzie Rzym – gdzie Krym? Wszystko rozpoczęło się we środę 4 marca w sali koncertowej przy ul. Lippóczy’ego gdzie odbyła się uroczysta gala wręczenia Stypendiów Prezydenta Miasta

Z cyklu – zapiski starego baciara… 4   Miałem wtedy 25 lat i pracowałem jako inkasent w tarnowskim magistracie. Dziś stuka mi 90-tka, ale pamiętam ten dzień 18 lutego 1946 r. i pamiętam ten pogrzeb. Na Nowym Cmentarzu w Krzyżu było chyba z tysiąc ludzi, większość stanowiła młodzież tarnowskich średnich szkół. Było cicho, jak makiem zasiał. Dzień wcześniej odbył się na Starym Cmentarzu pogrzeb dwóch ubeków. Było kilkudziesięciu skurwysynów z ubecji, był poczet sztandarowy, była salwa honorowa. Te dwa pogrzeby łączyła tragedia, jaka się wydarzyła 14 lutego 1946 r. w Tarnowie. Gdyby nie okupacja sowiecka, która już trwała, nie doszłoby

Obecnie programowo rugowani z polskiej historii i pamięci.   Obchodzone dzisiaj 1 marca, już po raz 15. Święto, to hołd dla żołnierzy, dla jednych wyklętych – dla drugich świętych. Definiowanych tak, w zależności od aktualnej koniunktory (czytaj: poprawności) politycznej, a prawda jest tylko jedna. Pojęcie „Żołnierze Wyklęci” mówi o komunistycznej represji – anatemie zbiorowej niepamięci rzuconej na tych, co stawili zbrojny opór „władzy ludowej”. Termin „Żołnierze Niezłomni” opisuje postawę Bohaterów, ich stosunek do komunistycznego okupanta, z którym walczyli, czy w kraju, czy na emigracji. Wiele upłynęło czasu, nim 3 lutego 2011 roku Sejm uchwalił ustawę o ustanowieniu dnia 1 marca

W sobotę 21 lutego w Tarnowie Starym na Cmentarzu odbyły się główne uroczystości rocznicowe z okazji 180-lecia rabacji. Patriotyczne spotkanie miało miejsce przy największej w kraju Mogile Ofiar Rzezi Galicyjskiej w Kwaterze Zasłużonych. Obchody były równocześnie inauguracją „Roku Jana Tyssowskiego i uczestników niepodległościowego zrywu z roku 1846” oraz kampanii społecznej „Bohaterowie rozpamiętani. 1846 – 2026”.   Rabacja galicyjska była jedną z najtragiczniejszych kart w historii Tarnowa i regionu – pochłonęła nawet trzy tysiące ofiar, bestialsko zamordowanych. Jej ofiarami byli właściciele ziemscy, księża, służba i inni pracownicy dworscy. W rejonie Tarnowa spalono w sumie ponad 140 dworów (w całej Galicji ok.

czyli grymasy, które zachwycają!   Wczoraj, 13 lutego, w ostatni piątek karnawału przez Tarnów przeszła pierwsza Tarnowska Maszkarada. Uliczki starego miasta wypełniły się paradą strojów i ozdobnych masek o fantazyjnych, często groźnych grymasach, wzorowanych na renesansowych maszkaronach z ratusza. Całości towarzyszyła rytmiczna muzyka, tańce, dźwięki tamburynów i blask lampionów. No cóż, ma swój słynny karnawał Wenecja, dlaczego nasz gród Spycimira miałby być gorszy? Ojcem założycielem tego znakomitego pomysłu promującego Tarnów jest nasz „eksportowy” artysta, prawdziwy człowiek renesansu – Piotr Barszczowski, który wraz ze Stowarzyszeniem Tarnowskich Artystów Plastyków, wspierany przez Radę Osiedla nr 1 Starówka i Fundację Artystyczną Pegaz – rzecz