czyli Czy III wojna światowa już się zaczęła i co z Polską?   Właśnie mija 109 rocznica słynnych objawień Matki Bożej w Fatimie, które miały miejsce w 1916 r. oraz 45. rocznica zamachu na Świętego Papieża Jana Pawła II na Placu św. Piotra w Rzymie 13 maja 1981r. W tej niewielkiej portugalskiej miejscowości o nazwie Fatima, której nazwa wywodzi się od arabskiego imienia Fátima, które nosiła m.in. córka proroka islamu Mahometa  –trójce pobożnych dzieci: sześcioletniej Hiacyncie, jej o dwa lata starszemu bratu Franciszkowi oraz ich ciotecznej siostrze, dziewięcioletniej Łucji, ukazał się Anioł Pokoju. Miał on przygotować dzieci na przyjście Maryi,

czyli „Chwalcie łąki umajone, góry, doliny zielone…”   Miesiąc maj to dla wielu ludzi najpiękniejszy miesiąc w ciągu całego roku. Nic dziwnego, to właśnie w maju najbardziej rzuca się w oczy piękno naszej ziemi. Wszelka roślinność, a przede wszystkim rozkwitające kwiaty wzbudzają w nas zachwyt. Budząca się przyroda pozytywnie wpływa też na nasze samopoczucie. Maj kojarzy się również z tak zwaną „majówką”, co większości z nas skojarzy się z dłuższym weekendem, wszechobecnym grillowaniem, wypadami za miasto i imprezowymi masówkami. Niestety, coraz mniej ludzi pamięta, że „majówka” to przede wszystkim Nabożeństwo Majowe – nabożeństwo ku czci Matki Bożej, odprawiane w Kościele

według Siostry Faustyny.   Historia zbawienia trwa – losy ludzi i narodów nie skończyły się przecież wraz z objawieniem Chrystusa. Warto zastanowić się zatem, dlaczego tak konkretne i spektakularne przypomnienie światu o Bożym Miłosierdziu nastąpiło w tym, a nie w innym momencie dziejów. Czas, w którym Pan Jezus chodził po ziemi i zmartwychwstał był najważniejszym, przełomowym i kulminacyjnym, ale wcale nie końcowym etapem ciągu wydarzeń, przez które Bóg działa w historii, aby zbawić człowieka – czyli przywrócić go do pełnej i doskonałej relacji z sobą. Historia zbawienia trwa i dobrze jest przez jej pryzmat spoglądać na dzieje świata.   Przecież

Nie umiem być srebrnym aniołem ni gorejącym krzakiem tyle zmartwychwstań już przeszło a serce mam byle jakie.   Tyle procesji z dzwonami tyle już Alleluja   a moja świętość dziurawa  na ćwiartce włoska się buja.   Wiatr gra mi na kościach mych psalmy jak na koślawej fujarce żeby choć papież spojrzałna mnie  przez białe swe palce.   Żeby choć Matka Boskaprzez chmur zabite wciąż deski uśmiech mi Swój zesłałajak ptaszka we mgle niebieskiej.   I wiem, gdy łzę swoją trzymamjak złoty kamyk z procy zrozumie mnie mały Baranekz najcichszej Wielkiej Nocy.   Pyszczek położy na ręku sumienia wywróci podszewkę serca mego ocaliczerwoną chorągiewkę.   /ks. Jan Twardowski/   Moje myśli w czas

napisana przez aktora Andrzeja Króla   „Kłaniamy Ci się, Panie Jezu Chryste, i błogosławimy Tobie, żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył.” – słowa z XVII wieku. „Dzisiaj nabożeństwo drogi krzyżowej jest często nabożeństwem błagalnym, przebłagalnym, pokutnym. Dawniej miało charakter dziękczynny.” (s. 76)   Stacja I. Pan Jezus skazany na śmierć.   A wszystko zaczęło się w Ogrodzie Oliwnym, w Ogrójcu, Gat Szemanim, w Dolinie Cedronu, w czasie nocnej rozmowy z Ojcem. Z tego miejsca rozpościera się widok na wzgórze Moria, gdzie Abraham miał ofiarować Izaaka, swojego syna, jako ofiarę całopalną. Jeszcze Jezus nie stał przed Piłatem, jeszcze

Nie przypadkowo, co roku, zatrzymujemy się o tej właśnie godzinie. 21 lat temu, 2 kwietnia 2005 roku o godz. 21.37 umarł Święty. Do Domu Ojca powrócił jeden z największych w historii papieży, dziś już Święty Jan Paweł II – nasz rodak… Na przełomie tysiącleci nikt nie wywarł silniejszego wpływu na losy świata i Polski niż On – Jan Paweł Wielki, najznamienitszy z rodu Polaków, Santo Subito, chociaż tak naprawdę był nim już za życia.     W związku z tą rocznicową uroczystością, chociaż nie ma oficjalnych uroczystości tak w Rzymie, jak i w Polsce, odbywają się serdeczne „wypominki” – spotkania,

  czyli  dzień przed Paschą.   Wielka Środa – w liturgii chrześcijańskiej to czwarty dzień Wielkiego Tygodnia. Tego dnia Sanhedryn na tajnej naradzie postanawia za wszelką cenę zgładzić Jezusa.Środa Wielkiego Tygodnia to przede wszystkim dzień, w którym Judasz wydał Jezusa za cenę 30 srebrników. W języku angielskim dzień ten jest nazywany Spy Wednesday, czyli „Szpiegowską środą”, bowiem w rzeczywistości w gronie Apostołów znalazł się szpieg, który wydał Chrystusa w ręce Żydów.     Na czym polegało szpiegowanie dokonane przez Judasza? Był on w gronie uczniów Jezusa i przynajmniej do pewnego stopnia znał Jego plany. Postanowił wykorzystać tę wiedzę i donieść

zwana  też kwietną lub wierzbną.   Święcenie palm rozpoczyna cykl obrzędów wielkanocnych. Przywołuje ona triumfalny wjazd Chrystusa do Jerozolimy na pięć dni przed ukrzyżowaniem. Wspominają o nim wszyscy czterej ewangeliści, ale tylko jeden Święty Jan mówi o tym, że zgromadzony tłum wita Chrystusa gałązkami palmowymi. Wydarzenia te miały wypełnić starotestamentowe proroctwo Zachariasza, który zapowiadał: „Oto Król twój idzie do ciebie sprawiedliwy i zwycięski. Pokorny – jedzie na osiołku, na oślątku, źrebięciu, oślicy”. Zwyczaj obchodzenia tego święta potwierdzony jest dopiero w dokumentach z IV wieku, które zawierają opis tego zwyczaju kultywowanego wówczas w Jerozolimie. Patriarcha dosiadający osła wjeżdżał do miasta drogą

czyli Czy polskiemu Kościołowi potrzebny jest kolejny skandal, tym razem doktrynalny.   To pytanie niesie się przez opiniotwórcze media społecznościowe, głownie o zabarwieniu prawicowym. A tę fundamentalną dla katolików burzę wywołał odczytywany w polskich kościołach dzisiaj, w niedzielę 22 marca, List Konferencji Episkopatu przypominający, że „13 kwietnia br. minie czterdzieści lat od dnia, gdy biskup Rzymu, następca św. Piotra – Jan Paweł II po raz pierwszy od czasów apostolskich przekroczył próg żydowskiego domu modlitwy,w tym przypadku rzymskiej Synagodze Większej. List KEP głosi, jakoby Izrael był nadal narodem wybranym, imputując błędy w nauczaniu Kościoła, które głoszono przez 1500 lat… Wielu publicystów

czyli niezwykłe urodziny.   W Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie 7 marca odbyły się uroczystości odpustowe ku czci św. Tomasza z Akwinu – patrona seminarium oraz jednego z największych teologów w historii Kościoła. Tegoroczne obchody miały szczególny charakter, ponieważ wspólnota seminaryjna wraz z Wydziałem Teologicznym Sekcja w Tarnowie Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie świętowała także 90. urodziny ks. prof. Michała Hellera – wybitnego filozofa, kosmologa i teologa, m.in. laureata Nagrody Templetona i kawalera Orderu Orła Białego. Te dwa ostatnie tytuły zachowuje jako jedyny, jak dotąd, honorowy Obywatel Tarnowa. Urodzinowe życzenia dla dostojnego jubilata płyną z całego świata… Ps.