Odznaczenie Złotym Krzyżem Zasługi – 2002 rok.   Rozdział VII (z batutą w dłoni) cz. 3 b czyli ciąg dalszy mojej przygody z muzyką.   To kolejna część unikalnych wspomnień Bożeny Kwiatkowskiej, której trzecią /a/ część VII rozdziału publikujemy poniżej. Nasza bohaterka to kobieta, która urodziła się z batutą w dłoni…To jedna z najbardziej wyrazistych osobowości tarnowskiej kultury, o iście renesansowych horyzontach, kobieta instytucja, a przy tym osoba bardzo ciepła i wrażliwa, emanująca zda się niespożytymi siłami witalnymi. Pisze wiersze, maluje i haftuje, uczy i studiuje, ale przede wszystkim komponuje i dyryguje. Pierwsza część jej postojów pamięci pt. “Z batutą

czyliOPERA RARA W KRAKOWIE   2025 rok w Krakowie otwiera znakomity festiwal z tradycjami – anonsuje nasza krakowska recenzentka Katarzyna Cetera. Po raz siedemnasty zabrzmią dźwięki oper zapomnianych, przeoczonych i rzadko grywanych. Podczas tegorocznej edycji festiwalu OPERA RARA możemy uczestniczyć aż w 12 wydarzeniach: przed nami 6 przedstawień, 4 koncertowe wykonania oper i 2 recitale.   Cztery operowe tytuły można usłyszeć w różnych salach koncertowych i teatrach Krakowa: młodzieńcze dzieło Wolfganga Amadeusza Mozarta MITRIDATE z udziałem fenomenalnego francuskiego kontratenora Philippe’a Jaroussky’ego zabrzmi w ICE, ALCESTĘ Lully’ego usłyszymy w Filharmonii Krakowskiej, podobnie jak DARDANUSA Rameau. Natomiast długo wyczekiwana THE FAIRY QUEEN,

To cykliczna już impreza, a raczej znaczące wydarzenie muzyczne, której szósta edycja odbywa się aktualnie w Tarnowie. Rozpoczyna się zawsze w okolicach kolejnej rocznicę urodzin tego austriackiego kompozytora doby romantyzmu. Ten interesujący cykl miał swoją pierwszą edycję w 2020 roku i od tej pory regularnie prezentuje tarnowskim melomanom kolejne utwory z ogromnej Schubertowskiej spuścizny kompozytorskiej. W tym roku w organizację wydarzenia włączyła się Filharmonia Krakowska, która podjęła współpracę z Zespołem Szkół Muzycznych w Tarnowie. Efektem tej współpracy jest znaczące rozbudowanie dotychczasowej formuły dwóch wieczorów koncertowych do pięciu koncertów z rozmachem angażujących wielu artystów Filharmonii Krakowskiej: solistów, Chór Społeczny przy Filharmonii

czyli ciąg dalszy mojej przygody z muzyką. Rozdział VII  „Z batutą w dłoni” cz. 3 a   To kolejna część unikalnych wspomnień Bożeny Kwiatkowskiej, której trzecią /a/ część VII rozdziału publikujemy poniżej. Nasza bohaterka to kobieta, która urodziła się z batutą w dłoni…To jedna z najbardziej wyrazistych osobowości tarnowskiej kultury, o iście renesansowych horyzontach, kobieta instytucja, a przy tym osoba bardzo ciepła i wrażliwa, emanująca zda się niespożytymi siłami witalnymi. Pisze wiersze, maluje i haftuje, uczy i studiuje, ale przede wszystkim komponuje i dyryguje. Pierwsza część jej postojów pamięci pt. “Z batutą przez życie” ukazała się w formie książki przed

czyli NIGEL KENNEDY NOWOROCZNIE W KRAKOWIE   Jubileusz osiemdziesięciolecia Filharmonii Krakowskiej obfituje w świetne wydarzenia artystyczne, wśród wykonawców nie mogło więc zabraknąć i jego. Nigel Kennedy – bo o nim mowa – współpracuje z Filharmonią Krakowską od dawna, przez trzy lata XXI wieku pełnił nawet funkcję gościnnego dyrektora artystycznego tej instytucji. Artysta często w Krakowie koncertuje, choć co prawda przez ostatnie lata raczej w repertuarze jazzowym niż klasycznym. Częściej grywa chyba tylko w Jaworkach – jeszcze przed Nowym Rokiem serwisy internetowe obiegły viralowe nagrania z pasterki w Jaworkach, podczas której Nigel Kennedy spontanicznie wystąpił.   Bilety na ten koncert były

czyli opera i operetka na dobry początek   Muzyczny rok 2025 rozpoczęłam – pisze w swojej relacji nasza krakowska korespondentka Katarzyna Cetera, w sobotę, 4 stycznia w Filharmonii Krakowskiej wraz Krakowskim Stowarzyszeniem Miłośników Opery ARIA, które akurat świętowało swój jubileusz. Tego wieczoru w sali koncertowej przy Zwierzynieckiej wybrzmiały najpiękniejsze melodie najsłynniejszych oper wszechczasów w znakomitym wykonaniu.   Przed licznie zgromadzoną publicznością wystąpili znani artyści – doskonali śpiewacy: Iwona Socha – sopran, Monika Korybalska – mezzosopran, Adam Sobierajski – tenor i Jacek Ozimkowski – bas. Solistom towarzyszyła znakomita Orkiestra Filharmonii Krakowskiej pod batutą Sławomira Chrzanowskiego a koncert jubileuszowy uświetniający obchody jubileuszu

czyli ciąg dalszy mojej przygody z muzyką.   Taki tytuł nasi unikalny zbiór wspomnień Bożeny Kwiatkowskiej, której drugą część VII rozdziału publikujemy poniżej. Nasza bohaterka to kobieta, która urodziła się z batutą w dłoni…To jedna z najbardziej wyrazistych osobowości tarnowskiej kultury, o iście renesansowych horyzontach, kobieta instytucja, a przy tym osoba bardzo ciepła i wrażliwa, emanująca zda się niespożytymi siłami witalnymi. Pisze wiersze, maluje i haftuje, uczy i studiuje, ale przede wszystkim komponuje i dyryguje. Pierwsza część jej postojów pamięci pt. “Z batutą przez życie” ukazała się w formie książki przed wakacjami w 2023 roku, drugą część pt. “Batuta –

czyli ROCZNICA 91. URODZIN KRZYSZTOFA PENDERECKIEGO Dokładnie 91 lat temu, 23 listopada 1933 roku w Dębicy, przyszedł na świat Krzysztof Eugeniusz Penderecki – kompozytor, dyrygent, jeden z największych polskich twórców XX wieku – jedna z najznamienitszych osobowości artystycznych, twórca światowych horyzontów, wielki Polak, humanista, człowiek kultury wysokiej, napełniającej ducha nadzieją. Patron Europejskiego Centrum Muzyki nie tylko był zakorzenionym w myśli humanistycznej miłośnikiem natury i sztuki, ale przede wszystkim pokornym, ciepłym człowiekiem, zatroskanym o dobro bliźniego, losy ludzkości i przyszłych pokoleń. Tego dnia, w sobotę 23 listopada w Europejskim Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach, miejscu wybranym przez Maestra na swą

czyli po koncertowe reminiscencje.   Mury naszej wspaniałej Świątyni Matki Bożej Bolesnej jeszcze niosą echa pięknego koncertu – REKWIEM Gabriela Fauree, który odbył się w piątek 9 listopada w Bazylice Tarnowskiej – relacjonuje znana i ceniona dyrygent i pedagog Bożena Kwiatkowska, jedna z ikon tarnowskiej kultury. Znowu, jak poprzednim razem, kościół wypełniony po brzegi, skrupulatnie zajęte miejsca już o 18 na mszy, która dawała możliwość siedzącego miejsca i kontemplację tego, co działo się w nawie głównej.   Miesiąc listopad – zaduma , smutek ale i nadzieja, refleksje, wspomnienie tych co odeszli…tylko ich ciała, dusze pozostały z nami i poczucie opieki